pamuk şekerlerim...

4'lük Pamuş ve Hızlı Gonzales...

2012-01-23T17:07:00.000+02:00

Bu sene Pamuş'umun doğum gününde Van depremi oldu maalesef...zaten sabah 6'dan öğleden sonra 2'ye kadar elektrikler kesikti pastayı da akşam 19:30'dan sonra babası alabildi...umarım aksiliklerle başlayan doğum günü mutluluklarla devam eder,iyi ki doğmuşsun Pamuşum iyi ki...

Bayramda Bartın'da 2.doğum gününü yaptık...

Ablası çekmiş bu fotoları.biz çok sonra gördük :) sanırım en iyi pozları da ona veriyor topik...

Topiğim 9,5 aylıkken ilk defa 4 adım attı birer gün arayla ve 10 aylık olduğunda bir güzel yürümeye başladı Hızlı Gonzales'im...şimdi nereden çıkacağını bilemiyoruz evde.sürekli eşyaları alıp oradan oraya götürüyor pıtı pıtı yürüyerek...neredeyse ablasıyla kovalamaca bile oynuyor :p üst dişlerde neredeyse çıktı çıkacak...

yarın İzmir'e uçuyoruz inşallah iyi bir yolculuk olur.buraya bile kar yağdı dün Gaziantep'ten kalkamadı uçaklar umarım yarın bir aksilik olmaz.herkese sevgiler ve tatilde olanlara da iyi tatiller...

bu ne hız...

2011-10-22T07:59:00.000+03:00

"minik tüylüş" (ablasının taktığı isim,saçları "yumoş" olduğu içinmiş.bizimde ağzımıza takıldı işte).perşembe günü hastalıklarla boğuşurken 2 diş birden patlatıverdi.daha doğrusu patlatmış da ben bir ağlama sırasında gördüm o iki yarığı.aynı zamanda son gaz emekleme, bir yere tutunup ayağa kalkma ve sıralama eylemlerine de geçti.

hızlı çıktı minik tüylüş.pamuşum da yavaş sayılmazdı ama kıvanç daha hareketli.en sevdiği oyun bir şeyleri yukarıdan atıp sonra da düştüğü yere başını uzatıp uzun uzun bakmak :)

hastalıklarla uğraşıyoruz bu aralar ateş pek olmadı,ceren'de bir kaç gece biraz çıktı ama ikisinde de burun akıntısı çok fazla.gece daha çok rahatsız ediyor bir türlü geçmedi.spreyler falan da fayda etmiyor.zaten minik tüylüş ilaç da içmiyor.içtikten biraz sonra kusuyor.inşallah çabuk geçer hastalıkları çok zor oluyormuş.daha önce Kangal ve Çerkeş gibi her daim soğuk olan yerlerde yaşadığımız için hiç hasta etmemiştik ceroş'u.hep hazırlıklıydık çünkü.burası bir soğuk,bir sıcak sonunda da hasta oldular tabi.

genelde bu ara hastarlıklar etrafta kol gezdiği için herkese acil şifalar diliyorum,sevgiler...

ne güzel bir şeymiş bunları duymak...

2011-10-09T13:05:00.000+03:00

anaokuluna başladı pamuşum...bana velilerim geldiğinde öğrencim ne kadar yaramaz,tembel de olsa mutlaka şikayetlerimin yanında iyi bir yanını da bulup söylerim veli çok üzülmesin diye.mesela çok yaramaz bir çocuk bile olsa "ama en azından yalan söylemiyor hatasını kabul ediyor" veya "bir görev verdiğimde yapmaya gayret gösteriyor"gibi...bir teselli oluyor işte.zaten kimse dört dörtlük olamayacağı gibi,tamamen de kötü özelliklere sahip değildir.önemli olan onu bulup çıkarmak...

iyi ki böyle yapmışım,yapıyorum.görüşmeye gelen anne babalar övgü karşısında ne kadar seviniyorlarsa kötü şeyler duyduklarında da o kadar hayal kırıklığına uğruyorlar...

ne mutlu bana ki ilk defa başka öğretmenlerin ağzından kızımın hakkında övgüler duydum,okuldan eve doğru yürürken kendimi uçuyormuş gibi hissettim :)

aynı gün öğleden sonra da haylaz! bir öğrencimin velisiyle konuşurken gözlerinin nasıl dolduğunu gördüğümde şükrettim ve insanın çocukları hakkında başka birinin özellikle de öğretmeninin söylediği sözlerin ne kadar önemli olduğunu yaşayarak öğrendim.
umarım çocuklarım hakkında hep böyle güzel şeyler duyarım çünkü "ne kadar iyi bir çocuk yetiştirmişsiniz" sözü benim hayatımda aldığım en büyük mükafat...

2. ve uzuun tatil...

2011-09-13T10:49:00.000+03:00

ne kadar çok zaman geçmiş yine...biz taşınmışız,yerleşmişiz,tatile çıkmışız,döneli 1 haftayı bile geçmiş...

diğerlerine göre daha yorucu olan bu seferki taşınmamızdan sonra sürpriz bir şekilde eşime adli tatilde izin çıktığını öğrendik.aslında biz 20 gün izin kullanacaktık ama 35 günlük izin de hiç fena olmadı hani.daha da yılbaşına kadar kullanması gereken önceki yıldan 19 günü kalmış :)

tatile önce Alanya'dan başladık.birkaç günlüğüne,daha önceden çoluksuz çocuksuz 4 aylık evliyken gittiğimiz otele gittik.hiçbir şeyin değişmemiş olması ve çalışanların aynı güler yüzlülüğü bizi çok sevindirdi.5 yıl sonra 2 çocukla aynı yere gelmek de ayrı bir güzellikti..

topiğim sıcak ve bunaltıcı havadan nefret etti.uykuları öncekine göre azaldığı için özellikle yemek saatlerinde nedense(!) hiç durmadı.biz de çareyi nöbetleşe topiği tutmakta bulduk.önce ben gezdirirken ceroşla babası yedi yemeğini,sonra eşim tutarken de ben.eee olacak o kadar ceremesi 5 aylık bir bebe sonuçta.ondan akıllı uslu oturup bizim yemek yememizi seyretmesini beklemek pek mantıklı olmazdı,mama sandalyeleri de 5 aylık bir bebiş için uygun değildi.yine de uyumluydu topikçik.odada hafif klima eşliğinde hiç sesi çıkmadı,güzelce de uyudu.

(amasra'da piknikte)

havuza girmekte acele eden bize "durun ben biraz güneşleneyim" diyen pamuş büyümüş de küçülmüş hallerdeydi :)

Alanya'dan sonra Manisa'ya gittik.biraz abimlerde sonra onların yazlığında,birkaç gün de annemde kaldıktan sonra yine yollara düştük.gittiğimiz yolların en kısası 7 saat,en uzunu 12 saatti bu arada...

(kayınvalidemin eski evinde son foto)

Bartın'a geldik bu sefer.burada da,yeni aldığımız eve taşındık.daha doğrusu kayınvalidem taşındı.kiraya vereceğimize bizden biri otursun istedik.hem gittiğimizde daha da rahat ederiz diye düşündük.evin yeni koltuğuydu perdeleriydi derken yine biraz yorulduk ama değdi.

pamuş'un halasının kızı ece berenle...nasılda dağıtmışlar halanın evini...

hem çok severler birbirlerini hem de arada didişip dururlar :))

biz yanlarında değilsek süper oynuyorlar ama odada biz de varsak hemen değişiverip azcık(!) şımarıveriyorlar...

aah Amasra!çok seviyorum burayı.sağ tarafta muhteşem bir deniz manzarası var.püfür püfür esen de bir rüzgar.piknik yeri burası...her geldiğimizde gideriz.

işte budur!var mı bundan güzel fotoğraf? abla kardeş yanyana.Allah ayırmasın...

bu arada ceren ile beren'in kıyafetine dikkatinizi çekerim.yemek yerken üstlerine dökmüşler halası da aynı renk tişört ve tayt giydirmiş anlaşmazlık çıkmasın diye :)) ceroşu her gün halası alıp evine götürüyordu beren ile oynasınlar diye.bizimki zaten dünden razı olduğu için saatlerce kalıyordu sonra akşam ya babası ya da beraber almaya gidiyorduk.tabi gidince oturulmaz mı hadi gelsin çaylar kahveler derken geç vakit dönüyorduk eve.

böylece,tatilimizi bitirip 12 saat yolculuktan sonra geldik yine Kilis'e.Kilis umduğumdan daha güzel bir şehir.tarihi havası,muhteşem yemekleri de cabası.en güzel yanı da Gaziantep'e 40 dk. uzaklıkta olması.her haftasonu Antepte'yiz,çok güzel bir yer...

unutmadan topiğim daha 5 aylık değilken geri geri emeklemeye başladı.şimdi hiç yerinde durmuyor.ileri çalişmaları son hız devam ediyor.elini öne atmaya başladı ama arka bacak daha öne hamle yapmadı.ağzında hep "ede,de-de,ege" heceleri... ek gıdaya yavaş yavaş başladık.ablasının 6 aylıkken olduğu kiloya ulaştı ama pamuş gibi tombiş yanakları olmadığı için yüzüne bakan normal bir bebiş olarak görüyor.ama bacakları görenin ağzı sulanıyor.kilolar kollarda ve bacaklarda toplandı topikte.hele o mini mininnacık ayaklar...bayılıyorum onlara...

neyse efendim şimdilik bu kadar.çalışmaya başlamadan önce yazmayı başardım sonunda.inşallah arayı uzatmam artık,sevgiler...

toplanma zamanı...

2011-06-28T10:23:00.005+03:00

yazmışım 3 sene önce... şimdi de buradan gitme vakti geldi.geçen hafta belli oldu 2 senelik süremizi nerede geçireceğimiz ,KİLİS... 3. bölgedeydik 2. bölgeye gidiyoruz yani biraz küçük il merkezine. 2 sene sonra daha büyük il merkezlerine gidip uzun süre kalıcaz. 1.bölgeye gittiğimiz zaman tam da pamuşun okul zamanı olacak orada başlayıp bitirecek inşallah. 3 sene önce yazdığım yazıdaki gibi güzel şeyler yaşadık burada,umarım kilis'te de ayrılırken üzüleceğimiz güzel günler yaşarız.

bu arada şimdi düşündümde, Manisa'dan Kangal'a giderken 6 aylık evliydik yani 2 kişiydik. 1 sene sonra pamuş doğdu...Çerkeş'e geldiğimizde 3 kişi olmuştuk.burada topik doğdu ve Kilis'e 4 kişi gidiyoruz...umarım her gittiğimiz yerde çoğalmayız bu mantığa göre ... :))

(pamuş çekmiş kardeşinin fotosunu.nasıl da gülmüş topik ablasına)

buradan gidiyoruz diye safranbolu'yla vedalaşmaya gittik... çok sevdik buraları...

pamuş,sıcak havada serinlemek amaçlı bir anda açılan soğuk buhardan korkunca...

herşey ağızda.

emzikle boğuşan topik...

artık toplanma vakti,hadi hayırlısı...

ressam olucam,sergi açıcam...

2011-06-09T11:32:00.008+03:00

pamuşun yaptığı resimlerden birkaç örnek...
bu insanların içinde biz de varız. altta pembe olan ben,yanımdaki yeşilli babiş,başında kurdela olan kendisi,küçücük yeşil olan da topik :))

bu da suluboya çalışmalarından biri. fil ve fok...

buradaki tırtıl ve ksilofonu bulabildiniz mi?

pamuş çok meraklı resme.geçen yazdan beri kaç resim defteri ve A4 eskitti bilmiyoruz.kompozisyonlu olanları da oluyor.ortada güneş,yanlarda bulut,altta ağaç,çiçek ve çocuk.bunların arasında da gökkuşağı...o tür bulup çekemedim :( hiçbirini biz öğretmedik bunların.hep kendi öğrendi çizmeyi.dilinde de hep "ressam olucam ben,sergi açıcam" sözleri var.ileride annanesi gibi yağlı boya tablolar mı yapacak acaba,bence yetenek var...
ha birde boyama yaparken asla taşırmaz :)...

bir çocuklu ve bir bebekli tatil...

2011-05-30T06:09:00.010+03:00

tailimizi yatık geldik.umduğumdan çok daha güzel geçti.7 saatlik yol da hiç de gözümde büyüttüğüm gibi değildi.bazen kuzular uyudular,bazen de ablasının yüksek sesli konuşmasını,kahkahalarını merakla izledi topik...
derlerdi de inanmazdım bir yere ailecek gidildiğinde asıl zorluk büyük çocukta diye.küçüğünü emzir,altını değiştir uyut bu kadar ama büyük... nerede sinek böcek görse sanki dünya yıkılıyor gibi her yeri inleten çığlıklar attı bizim pamuş,sonra bir şeyler yedirmek çok güç oldu.biz eskiden denize girdikten sonra kurt gibi acıkır,kaç öğün yemek yerdik ama bizim kızda ters tepiyor bu durum.geçen sene de aynı şey olmuştu.seçeneğin de çok fazla olmasına rağmen ı-ıh! yemedi yemedi...dondurma,poğaça ve tostla idare etti canım yemekler dururken...

bizim yavrular erken yatıp horozlarla bir kalktıklarından sabahın köründe ceroşa uygun bulduğumuz bu havuzda kapıyorduk yerimizi daha kimseler uyanmadan.millet akşam gösterilerdi,lunaparktı eğlenirken biz dokuzda odada olduk hep :)) aynı odada kalınca topik uyanırken ağlarsa ceroş da uyanır diye korkuyordum ama korktuğum başıma gelmedi.topik uyanacağı zaman ağlamadan yetiştim ve ceroş da günün yorgunluğundan sızma derecesinde uyudu zaten hiç sorun olmadı. bizde onlar uyurken balkondan ayağımızın altındaki havuza bakaa baka minibarı boşalttık...

yemek salonunda pamuş kardeşine bakmak istedi hep uyanıca pusetini sallayıp durdu.zaten maşallah topik de çok uyumlu bir bebiş oldu.son akşam yemeği hariç her öğünde (buna 5 çayı ve dondurma keyfi de dahil) uyudu kuzum.ayrıca havuzda da sorun çıkarmadı.

işte kanıtı :)
umarım hep böyle gittiğimiz yerlerde rahat ettirir bizi.

bu da miniklerin havuzu.

çok istedi ama kayamadı havuza.gerçekten çok dikti burası hak verdim kuzuya.

tatile çıkarken bebek ve çocukla ilgili ne varsa toplayıp getirdik :) evde bir şey kalmadı.hava zaten kararsız olduğundan uzun kollu,kısa kollu derken koca valiz çocukların eşyalarıyla doldu.bunun yanında puset,kanguru,battaniteler derken kıpırdıycak yer kalmadı arabada.topiğe aldığım onca şort tulumlar,kısa kollu şortlu takımlar hiç giyilmeden geri geldi.ilk günden sonra hava ısınmaya başladı ama bir yandan da rüzgar vardı.üşütüp hasta olacaklar diye çok korktum ne olur ne olmaz diye ateş düşürücü de almıştım yanıma ama neyseki sorunsuz geçirdik günleri.
bir de şu emzirme önlüğü çok işe yarıyor.hep odada oturamayacağımıza göre e havuz kenarında saatler geçiyor ve haliyle acıkıyor kuzu.o zaman devreye önlük giriyor ve gerçekten çok rahat...
aslında yanıma pompa ve biberon da almıştım ama bir kere denedim topik içmedi biberondan.ağzında tutup oynadı durdu diliyle :))
dedim ya evde bebiş ve çocuk adına ne varsa topladım diye,bir de bebefonu aldım.biz otelin göl evleri kısmından oda istedik.2-3 katlı ufak binalar havuzların etrafında.hemen aşağıya inince havuz kenarındaki şezlongun seni bekliyor,çok büyük rahatlık.ben burada güneşlenirken topik de odada uyur ve uyandığı zaman da sesini duyarım diye bebefonu almıştım ama sadece akşam balkondayken işe yaradı.ceroşumun diğer havuzlar daha çok hoşuna gidince ayağımızın altındaki yere girmeyip uzunca bir yol teperek herkesin olduğu yerlerdeki havuzlara gittik.
neyse efendim biz gittik geldik,eğer bir çocuk ve bir bebişle tatile çıkmaktan korkan varsa bence hiiiç korkmasın.anne bebişle baba da büyüğüyle ilgilenince kolay oluyor iş.bazen de baba bebişe göz kulak olup anne diğeriyle zaman geççirirse zaten sorun kalmıyor.haa bana gelince havuza girmedim topik belki ağlar bakamam diye ama güneşlenmeye fırsat buldum.topiği de gölgede tutarak uyuttum o arada.ama şu kilo olayını kafama çok takmışım benden kötü bir sürü turist göğsünü gere gere salındı durdu etrafta.nede olsa doğum yapalı ne kadar oldu veririm ben bu fazlalıkları.kararımı verdim zaten şu tatlıyı azalttım mı tamam bu iş...

geriye gidiş :(

2011-05-12T15:17:00.000+03:00

doğum yaptıktan 1 hafta sonra hamile kaldığım kiloya düşmüştüm fakat şuan evde ve aynı zamanda tatlı manyağı olduğum için verdiklerimi almaya başladım :(( halbuki ben daha da aşağıya inip yaza hazırlayacaktım kendimi :p amaaa tutamıyorum kendimi yemek olmasın ama hep tatlı olsun...
bir hafta sonra da deniz sezonunu açacak olmamız ayrıca sinir ediyor beni ama kendimi tutamıyorum offf.....bunları yazarken bile bir dilim çilekli turta eşlik ediyor bana... artık bu yazdan umudum kalmadı inşallah seneye okullar açılınca çalışırken veririm :p
buarada 2 bebeyle 6-7 saatlik bir antalya yolculuğumuz olacak ayrıca orada ne yapıcaz hiçbir bilgim,öngörüm yok.inşallah iyi bir şekilde geçiririz o 4 günü...tabi ben yukarıda yazdığım sebepten dolayı galiba havuza uzaktan bakıcam :(((

düşünceli topik...

2011-05-04T14:16:00.002+03:00

bazen bööyle düşüncelere dalıp gidiyor :) tabi bu 1-2 dk.yı bulan bir süre :)) normalde kıpır kıpır...

rahat kucak...

2011-04-29T11:40:00.002+03:00

topik ablasının rahat kucağını bulunca anında kapadı gözlerini :)

ah pamuşum illaki öpecek kardeşini,tatlı kızım beniim...

40'ımızı devirdik,iletişime geçtik...

2011-04-25T09:58:00.003+03:00

meraklı minik...

ablasının ona kitap okumasına 'aaauuu' , 'huuu' sesleriyle karşılık veren küçük topik.

her fırsatta elini tutan,karnını yanağını seven veya emziğini veren minik iyi kalpli bir abla...

40 günün içinde de arada kendi isteğiyle gülen ama bizim yok canım daha erken diyerek takmadığımız topik,41.gün bizim agu bugu sevmelerimizin ardından kanıt olarak poz verdi...ben size gülüyorum diyor :)

doğduğu ilk günden beri uykusunda ardarda kahkaha derecesinde gülüp gecenin bir yarısı beni korkutan topik çok güleç olacak herhalde :)) hep gül topiğim...

lavanta keseciklerimiz,dergilerimiz...

2011-04-08T09:55:00.006+03:00

sepetimiz...

topiğin lavanta keseciklerini int.ten sipariş etmiştim,tam istediğim gibi olmuş çok hoşuma gitti.bitmeden hatıra olsun diye bloga koyayım dedim...

bunlar da magnetli keseler...ben en çok leylekliye bayıldım :))

pamuşum için anaokulu serisi dergiler... prof.dr.sabiha paktuna keskin'le ilgili bir yazıyı ararken bu sitede görmüştüm.bir tane elimizde vardı zaten çok sevmişti ceren ben de kardeşinden arta kalan vakitte birlikte yaparız diye sipariş ettim ve şimdi hergün yapıyoruz. çıkartmaları özellikle çok seviyor pamuş.5-6 yaş etkinliklerini de yapıyoruz... harf öğretimine pek girmiyorum ama merak ediyor bizimki.ses olarak ara ara veriyorum.kelimelerin hangi ses ile başladığını verdiği örneklerle kavradığını anlıyorum ama fazla da ileri gitmemek gerek...

dergilerinden biri...

pamuş ile topik

2011-04-05T14:01:00.004+03:00

kardeş sevgisi...
inşallah hep böyle olursunuz :)

topiğim biraz gazlı.geceleri tutuyor haliyle bize de uyku yok...
arada aklıma gelmiyor da değil,tam da uyku yönünden çok rahat bir döneme girmişken hayatımıza giren küçük topik bizi sersemletti diye :)))
ceren'de rezene çok işe yaramıştı topikte de biraz işe yarıyor ama belli bir saate kadar.ondan sonra yine çıkaramamaya başlıyor.bir de annelerin sütünün bebişlerde gaz yapmaması için uygulanan bir diyet buldum ve buna göre herhalde sadece kuru ekmek yemem gerekiyor :))
neyse artık 3-4 ay idare edicez.evde artık benim yemeklerim ayrı...

bu arada bir yardımcı tuttuk.çok tatlı bir bayan haftada 3 gün gelip evi temizleyip bana da yardımcı oluyor.gerçekten çok iyi oldu bu...
zaten ceroş kardeşiyle ilgilenmediğim zamanlarda beni hapsetmiş durumda.babiş işten geldikten sonra biraz daha rahatlıyorum...
hadi bakalım bize gazsız geceler inşallah :)

Kıvanç'ımız...

2011-03-15T15:50:00.006+02:00

07.03.2011'de saat 10:10'da 3,750 gr, 51 cm boyunda ve son derece karlı bir Ankara sabahında doğan Kıvanç'ımız...

9 gün oldu bile...uzun süre bloga bir şey ekleyemedim.okul,ceren'inkinden biraz daha zor geçen bir hamilelik ve pamuşumla geçen günler oldukça yorucuydu.neyseki güzel bir şekilde atlattık o günleri ve yeni bir döneme girdik.umarım yeni günlerimiz eskisinden de güzel ve mutlu geçer...
2.doğumda herşeyi bildiğim için açıkçası daha çok heyecanlandım,bilmemek daha iyiymiş :) bir de sezeryan ameliyatlarından sonra %2-3 denk gelen başağrısını 5 gün boyunca çektim.çözümü bol sıvı ve kafein almakmış.bol orta kahveyle kendime geldim sonunda ama gerçekten kabus gibiydi o ağrılar.neyseki annem,ablam ve tabiki eşim cerenle ilgilendiler de gözüm arkada kalmadı.sadece bebişi emzirdim yattım.

bu arada pamuşum kardeşini çok seviyor...benimde en iyi yardımcım.kardeşinin altını değiştirmede,kirlileri makineye atmada,temizleri asmada hatta bebişin gazını çıkarmada bile yardımcı :)) inşallah hep böyle gider...

hastane odasında kardeşinin doğmasını beklerken...

pamuşumun "ben yapıcam" krizlerini saymazsak her şey yolunda.isterse havalar daha da güzel olunca ana okuluna gidecek.şuan çok istekli bakalım bir denesin ona göre karar vericez.

şimdilik bizden bu kadar artık sık sık pamuşlarımla burada olmaya devam edicez.yine soran arkadaşlara çok teşekkür ediyoruz,hepinizi öptük sevgiler...

geçmiş tatil ve 2. pamuş...

2010-08-31T10:44:00.007+03:00

aylaaar sonra nihayet yazabiliyorum... kocaman bir yaz bitti bile en azından benim gibi yarın işe başlayacak olan öğrt.ler için. bu yaz nasıl geçti hiç anlamadım. aslında kayda değer birçok şey oldu. nihayet darıca maceramız bitti ve eş durumuyla çerkeş'e geldim... ve diğer çok önemli bir haber deee 2. pamuşumuzu bekliyoruz... 12 haftalık hamileyim...:)) onun gelmesini de ceren gibi istedik ve tam planlanan zamanda bize gelmek için yola çıktığı haberini verdi :))) haber vermek ki ne haber vermek! yazın çoğunu mide bulantıları ve yatarak geçirdim şu an bile yazı yazarken içim bir tuhaf oldu...

bu minik beni zorlayıp duruyor ceren'de de bulantılarım olmuştu ama bu sefer ki çok aşırı inşallah artık azalır... pamuşum oyunlarında hep kardeşten bahsediyordu inşallah doğunca da oyunlarındaki gibi çok sever.daha tam anlamıyla ona söylemedik ama benim yattığım zamanlar çok üzülüyor."sen hasta mısın anne?" deyip duruyor. bir de kuzuma bakıcı bulduk bakalım yarın nasıl geçecek. dün geldi,giderken ceren de onunla gitmek istedi ve evi çok yakın olduğu için gönderdim 1 saat kaldı.bugün de gelecek inşallah çok memnun kalırız...

(darıca'daki apartmanın önü...)
tatilin ilk günlerinde izmir'e,bodrum'a ve seferihisar'daki abimin yazlığına gittik.pamuş ilk defa havuza girdi ve hemen sevdi... şimdi ara ara hadi tatile otele gidelim diyip duruyor.

(izmit outlet center'da)

(safranbolu boncuk kahvesi)

buranın kahvesine,çayına,şerbetine ve ortamına ailece bayılıyoruz...

bodrum'da havuz kuşu pamuş...

abimin küçük oğlu cenkerle çok iyi anlaşıyorlar... pamuş'un başında da yengesinin şapkası var kocaman gelmiş başına :))

işte böyleee... uzun zaman yazamayışımın sebebi şuan hala midemde bulantılara yol açan küçük pamuş'tu.bizi merak edip soranlara çoook teşekkürler özellikle de seyhancığıma :) ziyaretine gelicem en yakın zamanda. şimdilik bu kadar,umarım daha sık yazarım.

çok öptük sizi...

tatlı kızım...

2010-05-05T22:10:00.003+03:00

pek fırsat bulamıyorum fotoğraf çekmeye halbuki öyle güzel yerlere,öyle güzel anlara tanıklık ediyoruz ki...

eskiden çantamdan çıkmazdı fotoğraf makinesi şimdi ise aklıma bile gelmiyor,birinci öncelikli eşyaları unutmadan çıkarsam evden ne ala...

az kaldı okulların kapanmasına şu git geller bitecek inşallah en azından yazın,sonrası muamma...

pamuşum güçlü kız ama her duruma alışıyor allahtan.babasının ne zaman gideceğini ne zaman geleceğini çok iyi biliyor.

ha bir de unutmadan geçen haftasonu kahvaltı yaparken birden bire " ben büyüyünce hakim olcam"dedi. bizde gülümsedik eşimle birbirimize bakarak (babası daha bir gururlu tabi :))

içimizden de bir "inşallah" geçmedi değil.

sonra babası sordu "hakimler ne yapar kızım" diye.

gelen cevap çok hoştu " Çerkeş'e giderleeer..." :)))

neyse sonra başka konulara deyinicem.şimdilik bu kadar.

nerelerde olduğumuzu soranlara da çok teşekkür ederiz bizi düşündükleri için şu okullar kapansın aynen devam yazmaya,

sevgiler

zencefil, zerdeçal çılgınlığı :))

2010-02-15T10:24:00.005+02:00

zerdeçal...

faydaları burada...

yemeklere sarı renk veriyor bir çeşit safran zaten...özellikle pilavlarda hoş oluyor tadı da yemeği bozmuyor.bilindik yerlerden almakta fayda var sahtesi de piyasada çok...

zencefil...

faydası çok..isterseniz bir de burdan bakın...

bir arkadaşımın tavsiyesiyle başladım yemeklere atmaya ikisini de.zaten zencefilli kurabiye falan da pek meşhur. yalnız dikkat etmek gerek, faydalı diye haddinden fazla kullanılmamalı ben yemeklere 1 çay kaşığından fazla atmıyorum...

ilk deneyimlerimiz...

2010-02-14T10:07:00.004+02:00

ilk defa sinema...

karanlıkta önce biraz tedirgin oldu ama yanında Tolga abisi,Ege ve teyzesi olunca onlardan cesaret aldı.ama film fragmanları başlayınca bu tedirginlik son haddine ulaştı çünkü ses çok yüksekti.

filmi de yarım saat hiç kalkmadan izledik sonra sesin yüksekliği iyice artınca huzursuz oldu ama ondan sonraki 1-2 gün bize ısrarla "ben sinemada hiç kookmadım" dedi durdu...

ikinci deneyimimiz babişin yengesini ziyaretimizde oldu.oradaki kırmızı ojeyi gördü yengemiz de hadi sür bakalım sevecek mi deyince sürdük kıpkırmızı ojeyi miniş parmaklarına. önce "tırnak pis olmuş"dedi herkese sonra alıştı ve kaldı birkaç gün elinde...

3.'sü ise saç kesimi...

buraya gelmeden bir gün önce kuaförleri dolaştık,kimi kalabalıktı kimi de çocuk saçı kesmediğini söyledi yani gönlümüze göre bir yer bulamadık.ben de evimize dönünce aldım makası elime (kendime güvenirim bu konuda) iki parmak kısalttım saçlarını biraz da kat verdim :)) uçları iyice zatıflamıştı malum bebişlik saçlarıydı, bir tutamını sakladım.daha bir canlandı saçlar...

bu da dünden...

arabayla markete gidiyorduk ceren babişin arkasında hem yola bakıyor hem babişi nasıl kullanıyor onu kesiyor (çok meraklı araba kullanmaya.babası arabadan çıkınca hemen geçiyor direksiyon başına kullamaya çalışıyor)neyse,babası araba kullanırken arkadan müdahale...

ceren:babiş dikkat et,hızlı gitmemelisin... :)))

uzuuun aradan sonra...

2010-02-11T10:49:00.007+02:00

(bu resmin arka planında harika bir kar manzarası var.evi perdesiz zannetmeyin o manzarayı izlemek için açmıştık :)))

yine arayı uzattık... darıca-çerkeş arası mekik dokumaktan ve çerkeşte 2-3 günlük kalıp dönme süresinde hangi işe elimi atacağımı düşünmekten blogu bir türlü yenileyemedim.haftaya çarşambaya kadar evdeyim ve bunu fırsat bilip geçtim pamuşumun blogunun başına.(bu arada merak edenler için yazıyorum hala kararname çıkmadı yani eşimin tayin işi yine belli değil :(( )

bu koşuşturma arasında pamuş tam gaz büyümekte.

bir sürü şarkı öğrendi daha doğrusu 2 kere duysun hemen kapıyor.

mum bacaklı miki(hareketleriyle öyle güzel yapıyor ki bir ara videosunu koyucam),bir gün bir gün bir çocuk...(bu da hareketli :)),ali baba zaten bir klasik,arı vız vız,şu hendekte bir tavşan,portakalı soydum ve puppy'deki şarkılar...bir de volkan konaktan ezberlediği yarim yarim...

kendi kıyafetlerini çok güzel giyiyor ve çıkarıyor.geçen hafta annemdeyken dışarı çıkmak için hazırlık yapıyorduk bir de baktık ki kendi cırtcırtlı botlarını ki biraz teferruatlılar giymiş bizim kız.çoraplarını da giymeye başlayalı uzun zaman oldu hatta şu an yanımda külotlu çorabını bir güzel giydi :)) yalnız montunu giyerken kollarını bir güzel sokuyor fakat ters olarak :) yani önü arkasında olarak tabi arka tamamen açık,ön kapalı...

hikaye kitaplarına bayılıyor.domino yayınlarından ben büyüyorum dizisinin setini aldım.birbir anlatıyor etrafına hikayeleri.utku adındaki çocuğun büyürken yaptığı ve genelde her çocuğun yaptığı yanlış davranışları anlatıyor bu kitaplar ve hikayelerin sonunda utku yapmaması gerektiğini öğreniyor.işte bu tip eğitici hikayelerden oluşuyor bu seri.ben de bazen utku'dan örnekler veriyorum çoğu zaman işe yarıyor..

çok bilmiş oldu çoook.mesela bir örnek: geçen haftalarda bir akşam lojmandaki bayanlar toplandık erkekleri de yemeğe gönderdik.toplanma yeri de bizim ev...

karşı komşumuz olan hakim beylerin ceren'den 5 ay büyük kızı da vardı.bu kızcağız eline kurabiye almış dolaşarak yiyor.ceren koşarak mutfağa yanıma geldi,ben de keyif kahvesi yapıyorum o an.

ceren:anne,sena yere kurabiye döktü...

anne:olsun kızım temizleriz sonra.

ceren:bana bi peçete veesene anne.

anne:tamam al bakalım.

ceren içeri gider ve halıyı silmeye başlar.ben içeri girince manzarayı gördüm ve herkes gülüyordu sonra ceren'den bomba gelir

yere oturmuş,var gücüyle hem siliyor hem de konuşuyor

ceren: ah sena ah! yaramas çocuk sena...

anne, gülmemek için kendini zor tutar ve en son patlar,

misafirler zaten o an kopmuştur ...

tatilin ikinci haftası manisa'ya ve İzmir'e gittik.ablamın oğlu Egeciğimin doğum gününü kutladık yeni evlerinde.4 torun toplandı mum üflemek için.ceroş maytaplardan hoşlanmıyor onlar yanmaya başlayınca kaçtı masadan babişinin kucağına

" ben bunları sevmediim, ben mumları seviyoruum, ben mum üfliyceem.."diye uzata uzata anlattı durdu şikayetini...

geçen cumartesi döndük eve.ceren bir sürü oyuncak ve kıyafetle geri döndü malum tek kız torun bizim tarafta :))

bu da İzmir'deki ablamın komşusu Fatma Teyze'nin ördüğü çok güzel hırka,yelek ve başlık üçlüsünün başlığını eve geldiğimizde denerken...

daha yazacak kimbilir neler birikti ama şu an aklıma gelenler bunlar.gitmeden yine yazarım inşallah...

nasıl olduğumuzu soran,merak eden herkese ayrıca teşekkürlerimizi gönderiyoruz,hepinize sevgileeer...

merhaba 2 yaş...

2009-11-01T12:41:00.009+02:00

yine çoook uzun zaman oldu... aranın uzamasının sebebi Kocaeli'deki evimize daha int.bağlatmamış olmamız ve de zaten bağlı bile olsa vaktin olmayışı...okulda bazen 5dk.lık tenefüste maillere,bir de bloglarınıza bakabildiğim kadar bakmaya çalışıyorum o kadar.bazen sayfasına giremediklerim oluyor (özellikle eylemcim bir türlü sayfan açılmıyor :( )

bu arada pamuş 2 yaşında oldu bile...

pamuşum kocaman oldu! söylediklerine,yaptıklarına şaşırıp kalıyoruz.darıca'da karşı komşum ceren'in bakıcısı.çok neşeli,iyi bir insan.ceren'e de böyle birini arıyordum zaten.onları kapıda gördümü bana dönüp el sallıyor ve ayakkabılarını giymeye çalışıyor.bir de "hadi görüşürüüz anne,bay baay"deyip gidiyor :)) bakıcısını sevip gitmek istemesi içimi rahatlatıyor.ağlaya ağlaya bırakmıyorum ve gözüm arkada kalmıyor şükür...

bayıldığımız diyalogları çok oluyor.geçen gün babişi oyun oynarken bilerek hayvan isimlerini yanlış söyledi.bizimki hemen kaşlarını çatarak bilmiş bilmiş:
-hayıy babiş.bu at,eşek değil...

bazen de yapbozları yanlış yere koyuyor babası,bakalım ne yapacak diye.ceroş yine:
-hayıy babiş olmaaaz.bööle olcak,bööleee... :))

en sevdiği çizgi filmi calliou'yu izlerken araya girdim geçen gün.

-aa ne güzel kediymiş o öyle.

ceroş yine karşı çıktı:

-hayıy anne o kedi değil o Oli.sera'nın kedisi.

yani öyle sıradan bir kedi değil o diyor baş rollerden birine sahipmiş :))

bunun gibi daha bir çok diyalog..çoğu unutuluyor,şimdi ilk aklıma geleni yazıverdim işte...

geçen pazar günü halası,eniştesi ve en sevdiği abilerinden biri olan Onur geldi.doğum gününü kutladık hepbirlikte.mumları kaç kere yaktırıp söndürdüğünü hatırlamıyorum bile...

salı günü de çerkeş'e döndük ertesi gün abimler geldi,en son 1 sene önce görüşmüştük ceren zaten hiç hatırlamıyordu.çok iyi oldu gelmeleri özlemiştik.onlarla birlikte de doğum gününü kutlayalım dedik,gitmelerine 1-2 saat kalmıştı ama bizimkinin pasta gelmeden çok uykusu geldi ve yattı.biz artık gıyabında üfledik ve yedik pastasını :))

kuzenleri tolga abisi ve 1 yaş büyük cenker'le çok iyi anlaştı pamuş.üst resimlerden birinde, resim yaparlarken çekmiştim kuzuları...

şunu da anlatmadan geçmeyeyim.güz dönemi kararnamesi yine gecikince geçen hafta çerkeş'e gelip 1 gün içerisinde hiç toplanmamış evi toplayıp,yeni yapılan lojmana çıktık.biraz mecburiyetten oldu ama iyi de oldu.çok beğenmiştik burayı en azından hiç oturamadık demiycez :)) ama öldük bittik desem yeridir.şimdi de tam olarak yerleşelim mi,yerleşmeyelim mi bilemedik.kutulardan şimdilik işimize yarayacakları çıkardık.bakalım gelecek günler ne gösterecek...

işte böyle çook hareketli geçiyor günlerimiz.gün içerisinde doğru dürüst vaktim kalmıyor.okul işleri,öğrenciler,bir yandan da şu grip meseleleri derken allah sonumuzu hayır etsin.

aslında bu aralar tek düşündüğüm ceroş'a şu yaşında çok mu fazla hareketli bir yaşam sunuyoruz.sürekli yeni bir ev,değişen ortamlar,farklı insanlar umarım bunlar gelişimini kötü etkilemez.hepimiz için en hayırlısı neyse öyle olsun.

herkese sevgiler,bol öpücükler...

bu aralar biz...

2009-08-29T09:23:00.005+03:00

karpuz delisi :))

yola çıkmadan ceroşum ve biz hakkında bir iki şey yazayım dedim.biraz sonra kocaeli'ye doğu yola çıkıyoruz.temmuz sonuna kadar herkesi merakta bırakan hsyk kararnamesi sonucunda malesef eşimin tayini kocaeli'ye çıkmadı.hakimler öğretmen eşlere tabi olamazmış,öğretmen eşin hakim-savcı yanına gelmesi gerekirmiş ama ben 2010 ağustos a kadar tayin isteyemediğim için mecburen orada da ev tuttuk önümüzdeki 1 sene(inşallah daha uzamaz) haftasonları babamız yanımıza gelecek.bu yüzden bir çok sıkıntı,stres yaşadık ama şu tayin işini bir kere daha deniycez.

neyse artık çok bezdirdi bu konular bizi pamuşumdan kısaca bahsedecek olursak;çok bilmiş bir kız oldu.güzelce anlatıldığı zaman kurallara harfiyen uyan,hatta başka ve kendinden büyük çocukları bile uyaran,arada 2 yaş krizleri tutan,dışarı delisi evde durmayan,ona bir şey verildiğinde mutlaka "telellür ..."deyip teşekkür eden (noktalı yer veren kişinin adı oluyor :)) kibar mı kibar,arkadaş delisi,babasına "yücee" bana "sebat veya sebap" diye seslenen,kendi adına da "celen" diyen minik kız.bu arada hala "memiş" diye emiyor :)))

şimdilik herkese sevgiler...hepinizi çok özledik. yine biraz ara vericez inşallah sonra kesintisiz buradayız...

pamuş sayı sayarsa :)

2009-07-14T10:12:00.008+03:00

poz veren pamuş...

pamuş 1'den 10 'a kadar yanlışsız sayıyor ama özellikle dokuza dikkat.

cerence de dokuz=koduz :)

en sevdiği sayı 13 de mutlaka 10'dan sonra söylenir...

şimdi farkettim yan tutmuşum kamerayı artık böyle olsun bu sefer...

sürpriiiz :))

2009-07-11T11:23:00.004+03:00

ah zehracım...geçen gün eşim elinde bir paketle geldi.eve değil de adliyeye bırakmışlar biraz rötarlı elime geçti.

zehracığım sürpriz yapmış bize ana-kız pek sevindik açıkçası ama sen uzanıp yatıp bebişinle dinlensene canım...üşenmeden uğraşmışsın ve bir de sıcacık,çok güzel bir not yazmışsın içine,canım benim...

ceren life ve aynalı tarağa bayıldı.lifi alıp "paada" diyip duruyor.tarakla saçlarını tarıyor,aynasına bakıyor süslü...

valla ben de ne yalan söyleyeyim takıma bayıldım,çok zevklisin canım.ayrıca o el emeği,göz nuru yazma da (biz yemeni deriz) çok güzel.
yalnız gelirken yolda çerçevenin camı kırılmış,ben ona en kısa zamanda bir çözüm bulup kullanıcam.
tekrar çok teşekkür ederiz,bizi mahçup ettin.
sen bebişine iyi bak bu bize yeter zaten...
sevgileeer...

haziran bitmeden...

2009-06-30T10:38:00.011+03:00

biz geleli çok oldu ama bir türlü elim gitmedi tuşlara...insan ara verdi mi yazması zor oluyormuş gerçerkten de...haziran boş geçmesin diye artık yazayım dedim.

tatile 10 gün erken girdik biz rapor almıştım,seminerlere 2 gün katılıp eve döndük.çok sıcaktı izmit,burası iyi geldi hepimize...

bu arada pamuşum 20 aylık oldu hatta 1 hafta da geçti...bıdır bıdır konuşan minik bir hanım efendi artık o.çok güzel cümleler kuruyor,"ama" ile başlayan cümleleri özellikle çok hoşumuza gidiyor.sonra o sonuna "mı,mi,mu" gibi soru ekleri eklenmiş cümleler...

biraz inatçı oldu ama istediği mutlaka olacak özellikle de eline bir altına ,bir üstüne giyeceği kıyafet,çorap ve hırkasını aldı mı tamam.bunlar giyilip dışarı çıkılacak mutlaka...

hep gül olur mu ceroşum...

pamuş yollarda...

ciddi pamuş...

kikirdek pamuş...

manzaralı pamuş :))

bay tıytıyla harikalar sahilinde...

ooo... bizimki beyaz atlı prensini bulmuş,vay başımıza gelenler...

"eski dostum frenk çakmaktaş"...

yine bir safranbolu gezisi ve çevrikköprü durağı...

pamuş ayrıca izmit'e gittiğimizden beri sürekli parka gittiği için kendi başına kayabiliyor...

yine biz yemek yerken imdada yetişen kürdanlar...

babasıyla birlikte okula geldi bazı günler pamuşum.ana sınıfının yıl sonu gösterisinin provası vardı alt katta.arkadaşı (öğretmen arkadaşın ceren'den 2 ay büyük şeker mi şeker kızı) yaren ile izlediler(!) ceren bir ara yaren konuşurken sessiz olsun diye işaret parmağını dudaklarına dayayarak "şşşt..." dedi çok güldük.

babasına artık "babiş" diyor.biz söylemiyorduk,yine "anniş" gibi kendi lafı...

bu aralar favori lafı "maşammah" yani maşallah :)) ceroş doğduğundan beri ağzımızdan düşmeyen kelime...

bir de sürekli bir yerlerden çıkıp "süppiiiz" yapan bir minnoş var evimizde.

ayrıca sıkı bir Atatürk hayranı."Attatüüük" diyor her gördüğünde.

bebekleriyle oynamayı çok seviyor.onlara öğretmenlik bile yapıyor.geçen gün almış en sevdiği bebeğini oturtmuş kucağına.açmış önüne bir kitabını,bir de bebeğin barmağını tutmuş kitaptaki nesneleri göstererek bir bir sayıyor ona "bak bu sadelye(sandalye),bu amut(armut)..."

alıyor önüne bebeğini "hadi otur" diyor oturamayınca da kızıyor bebişine "otuuur" diye."tut" diye kumandayı vermeye çalışıyordu geçen gün eline.tabi tutamayan bebişe bir azar daha neyse sonra tatlıya bağladı işi yere yatırıp elinin üstüne koydu da öyle durdu neyseki kumanda :))

karşılıklı çaylar,kahveler içiyoruz ceroşumla en hayalinden...

çok güzel şarkılar söylüyor ve kendince de beste yapıyor.bazen anneyle,

bazen babayla,bazen de sevdiği başka bir şeyle ilgili sözler uydurup şarkı şeklinde söylüyor.yeni bir sezen aksu mu yetişiyor acaba :p

bir şey istediği zaman bizi gaza getiriyor resmen."hadi koş kooş"diye :)))

altını değiştirirken "ayy iyenç" diyor deli kız.bir iki kere söylemiştim gülerek çok hoşuna gitmişti,şimdi kendi söylüyor.

cumartesi günü Ankara'ya gitmiştik adaptörle oturak aldık,pazar bismillah diyip başladık çalışmalara.kakasını yapmadan bazen de yapınca söylüyordu zaten.

ilkinde daha hemen oturup bir güzel kakasını yaptı ama sonra ne olduğunu anlayamadık çünkü bir daha oturmaz oldu.halbuki alkışlarla,öpücüklerle pekiştireç yağmuruna da tutmuştuk...bir yazıda okumuştum önce oturağa kıyafetleriyle oturtun ve gözünün önünde dursun alışıncaya kadar diyordu.bizde baştan öyle yaptık ama neyse zorlamak en kötüsü.şimdilik biraz uzak tutalım dedik oturağı.

bizden şimdilik bu kadar herkese sevgileeer...

:)) biz geldiiik...

2009-05-21T10:16:00.008+03:00

arayı çok uzattık ama haklı sebeplerimiz vardı :)...bizi soran,merak eden herkese çok teşekkür ederiz.aslında Kocaeli'ye gitmeden haber vermem gerekiyordu ama aksilikler hep üstüste geldi.malum uzun bir zaman orada kalacağımız için ve mevsim de bir soğuk,bir sıcak gittiği için yanımıza bir sürü kıyafet almak zorunda kaldık.tabi ceren'inkiler bizimkilerden fazla oldu her zamanki gibi.ona kocaman ayrı bir valiz yaptık :) e yazlıkları çıkarıp yıkamak ve ütülemek de bir hayli zaman aldı.buarada makineler bir yandan,ütü bir yandan,hadi gitmeden evi dip köşe temizleyeyim derken süpürge vs. aynı anda çalışınca sigortalar iptal oldu.evin elektrik tesisatını yapan süper insan(!) kabloları karmakarışık yapınca sigortalar yandı ama ne yanmak!neredeyse yangın çıkacakmış.gitmeden bir de böyle bir olay atlattık,aksi gibi o gün eşimde Ankara'daydı.

işler biraz ters gitti ve bizim yorgunluktan halimiz kalmamış bir biçimde Kocaeli'ye gitmemizle birlikte, çok istediğim halde bir şey yazamadım bloga...

yazlık kuzu...:))

26 nisanda gittik Fatma ablalara(eşimin ablası),hadi oradan bir kaç satır yazayım derken evdeki iki bilgisayar da çöktü...okulda yazayım dedim o da bozuktu daha yeni tamirden geldi...

neyse ben geleyim esas konuya;27 nisanda işleri halledip 28'inde göreve başladım.Fatma ablaların evi İzmit'te,benim okulum Darıca'da olunca mesafe çok uzak oldu tabi ama her 5 dk.da bir otobüs var.giderken 3,gelirken 2 vasıta değiştiriyorum.gelirken terminalden ceroşla eşim alıyorlar.gidiş 1 sa 45 dk,geliş 1sa 30 dk sürüyor.yani ben hergün 11:10'da evden çıkıp,19:30'da eve geliyorum... o kadar yoğun geçiyor ki günlerim,her zaman pamuş'un fotoğraflarını çekmek için zaman yaratabildiğim halde bu sefer olmadı ve dün Çerkeş'e gelince yazlık kıyafetlerini denerken çekebildim nihayet...

pamuşcuğum babasıyla,halasıyla,çok sevdiği sürekli "onur" diye seslendiği Onur abisiyle ve eniştesiyle çok mutlu oldu.apartmanın altında da 2 tane oyun parkı,voleybol ve basketbol sahası olunca evde durmak hiç istemedi.camlar yere kadar olduğu için aşağıyı çok rahat izliyor ve çocukları görünce hemen ceketini,ayakkabılarını alıp kapıya gidiyor bizimki :))

herşeyi söylüyor artık hele "hala" diye seslenmesi çok mutlu ediyor halasını...

bir de,2 kelimeli cümleler kurmaya başladı pamuşum."baba nede?","onur nede?" gibi...

ben de okula alıştım hemen hele öğrencilerim çok tatlı.hep göçle gelen ailelerin çocukları ama çoğu Darıca'da doğmuş.genelde doğu ve karadeniz kökenliler.ilk gün eşimle pamuş da geldi benimle malum ilk defa bu kadar uzun ayrı kalacağımız için biraz alıştıra alıştıra ayrı kalalım dedik.çocuklar teneffüslerde ceren'in yanına koştular hep öyle sevgi dolular ki yine getirin deyip duruyorlar.eşim de çok sevdi öğrencilerimi...

dün Çerkeş'e geldik,10 gün rapor almak zorunda kaldım.sonra yine gidip,okullar kapanınca gelicez zaten çok az zaman kaldı.inşallah yazın eşimin tayini çıkar da hepberaber artık yerleşik hayata geçeriz.

çok öpüyoruz sizleri,sevgileeer...

23 NİSAN ve 1,5...

2009-04-23T14:32:00.008+03:00

bayramımız kutlu olsun ve 1,5 yaşında oldummm...

(buarada annem blogu bugün bana bıraktı,istediğim gibi yazabilirmişim :))

geçen sene 1 gün önce.23 Nisan'da yoldaydık Ankara'dan Bartın'a gidiyorduk o yüzden annem çekememiş.

ve bugün ben...güzelim,tatlıyım,yaramazım,çenebazım,çok sevimliyim ve çok komiğim...

benden bu kadar.

herkese sevgileeer...

dilli pamuş...

2009-04-21T10:38:00.004+03:00

2 minik palmiyeli ceroş...

meğabaa(cerence merhaba) ile açalım dedim yeni yazımızı...artık hep pamuşun söylediği kelimeler dilimizde.maşallahı var her lafı anında kapıyor ama bazılarını kendi dilince söylemesi yok mu o kadar tatlı oluyor ki...

çok değişik ifadeler öğrenmiş bizden.özellikle soru kelimeleri çok fazla (meraklı olduğu için herhalde :))

mesela;telefonla konuşalım,kapıya biri gelsin,babişle aramızda bir şeyler konuşalım hemen gelip

-n'oldu? diyor meraklı ve cevap bekliyor.

bir şey istediği gibi olduysa,

-oldu mu ceren?diye soruyoruz,

-oodu...

olmadıysa

-hayıy ya da ı-ııh...

kendi yatağında oynamaya bayılıyor özellikle de babası işten gelince.hemen kucağa çıkıp "hadii" diyor baba da eli mahkum tabi.yatağından uzanıp oyuncaklarının arasından bir şeyler sipariş ediyor sürekli.

bebişlerini,arabasını söylüyor ama alakasız bir şeyse soruyoruz biz de ona göstererek

-bu mu ceren?

eğer istediği oysa o da "bu mu" diyor :))

değilse yine "hayıy" ya da "ı-ııh"

dağıttığı eşyaları toplamaya kalkarsak da bir eli havada "aama" yani alma...

bir de sevdiği programları var tv'de onların haricinde izlemiyor.

bir çizgi film var "calliou" onun şarkısını söyleyip duruyor bütün gün "kayuu,kayuuuu" müziğe yeteneği olacağını düşünüyoruz çünkü duyduğu ve bizim söylediğimiz şarkıların melodilerini hemen çıkarıyor.en belirgin kelimesi eşliğinde söyleyip duruyor.

sonra "poko"su var.ona da "kokoo" diyor.

son olarak da "arthur" diye bir çizgi film var ona da "aafur" diyor.başlıyorsa hemen " aaa atuur" diye seviniyor pamuşçuk.

kitapları,dergileri o kadar çok seviyor ki.bütün gün onlarla haşır neşir."aba,abi,bebi,..."bildiklerini

sıralayıp duruyor.

bir türlü elma dedirtemiyoruz.onun adı "amo" :))

portakal "top" veya "topa" :))

çocukları çok seviyor.yanlarına gidip yanaklarını,saçlarını seviyor yavaş yavaş.bir de öyle muhabbet ediyor ki onlarla gören gülmeden edemiyor(tabi çocuklar saf saf bakıyorlar).sanki kırk yıllık 2 arkadaş karşılaşmışlar da yol üstü sohbet ediyorlar.o eller kollar,o ağız dolusu arka arkaya durmaksızın söylenen kelimeler,o ifadeler...gören başka bir dil konuşuyor sanır.o kadar rahat çıkarılan ve ifadelerle renklenen sözler ki :))

bildiği kelimelerle uydurulan kelimeler öyle güzel birleşiyor ki...

bizim konuşmalarımızı çok güzel gözlemlemiş anlaşılan çünkü o hareketler hiç 1,5 yaşındaki bir minişin hareketleri olamaz :)

kalemler de bir diğer favorisi.bütün gün elinden düşmüyor.sürekli bir şeyler çizmeye çalışıyor.o kadar da güzel tutuşu var ki sanki özel öğretmişiz gibi.öğretmenler bilirler,1.sınıfa gelen çocukların bile çoğu kalem tutmayı beceremez.

bunu yazmayı 3 aydır unutuyorum.her seferinde " yine yazmayı unuttum artık bir daha ki sefere" diyordum.kakasını biliyor ceroş.ara ara yapmadan önce veya yaptıktan sonra "kaka kaka" diyor ama daha çalışmalara başlamadım açıkçası yazı bekliyorum.inşallah güzel gelişmeler olur.çişe "tiss" diyor ama onu yaparken söylemiyor.

aa şunu da unutmadan yazayım biz ara ara ceren'e ceroş diyoruz, oda bana "anneş" demeye başladı :)) çok alem şu kuzular ya...

herkese sevgileeer...

ATATÜRK

2009-04-16T10:47:00.005+03:00

nasıl bir şeydir ki ona olan sevgimiz;hiç görmeden,onun zamanında yaşamadan sadece okuduklarımızla,anlatılanlarla ve bize miras kalan bu vatanla onu bildik,öğrendik ama adı geçtiğinde dahi gözümüzden yaşlar akıveriyor.eminim bizim çocuklarımız da,Atatürk'ümüzü bizden fazla sevip onun ilkelerine sahip çıkacaktır.en büyük dileğim bu...

sevgili öykü'nün başlattığı harekete bu yazıyı okuyan herkesi davet ediyorum.

ben de sevgili keo'nun blogu sayesinde haberdar oldum ve hemen katılmak istedim.

ah pamuş ah...

2009-04-14T11:03:00.004+03:00

tırmanmak istediği her yere taburesini taşıyor pamuş.ben mutfakta yemekle uğraşırken geliyor yanıma bir güzel tırmanıp her şeye uzanıyor.

geçen gün de dışarıdan gelmiştik,pantolonu toz toprak olduğu için(apartmanın önüne iniyoruz çoğu zaman taşlarla,toprakla dilediği gibi oynuyor) çıkartıp ellerini yıkadık.sonra bizimki hızını alamayıp lavaboya akan suyla oynamaya başladı.abartıp içine girecekti az kalsın,göbeğinin üstünde duruyor aslında.o parmak ucuyla bastığı taburenin de pek bir işlevi kalmamış durumda :))

smart blogger'lar...

2009-04-08T12:06:00.007+03:00

sevgili zeynep beni ödüllendirmiş çok teşekkür ediyorum,

kurallar şöyle;

1) ödülü veren kişinin linkini yayınlamak,

2) ödülü verdiğin kişilere haber vermek,

3) bu ödüle layık gördüğün blogger arkadaşlarının linkini vermek,

ben de bu ödülü listemdeki herkese gönderiyorum ama temsili olarak birkaç kişinin linkini yazıyorum...

http://www.hasan-eren.blogspot.com/

http://www.ensevgiliminik.blogspot.com/

http://www.zeynepinguncesi.blogspot.com/

http://www.beyzaveannesi.blogspot.com/

http://www.eyerhagu.blogspot.com/

http://www.sudenazarabaci.blogspot.com/

http://www.bebekk.blogspot.com/

http://www.uckisilikmutluluk.blogspot.com/

http://www.basarabilirim.blogspot.com/

herkese sevgileeer...

mektup var,mim ve tabiki pamuş...

2009-04-06T10:07:00.004+03:00

öncelikle zehracığıma çok teşekkür ediyorum.sadece bir kart beklerken içerisinden sürprizler çıkan büyük bir zarf geldi.mahçup ettin beni canım,tekrar teşekkürler...bu arada ben de en yakın zamanda bir kart(!) göndermek istiyorum ama önce bir doktor kontrolüne git bakalım ondan sonra :))

yine geciken bir mimim var.kusura bakma aslı şimal'in anneciği...konusu ceroşuma söylediğim ninni...miniminnacıkken çok söylerdim,hala da arasıra söylerim uyuturken ama benim söylediğim ninni "çakma dandini" :) yani kendime göre biraz değiştirdim.

dandini dandini dastana

danalar girmiş bostana

kov bostancı danayı

yemesin lahanayı

eee,eee,eee,e

e yavruma eee,eee,e

e kuzuma eee,eee,e

dandini dandini danalı bebek
elleri kolları kınalı bebek

cerencik uyusun

tatlı bebek

eee,eee,eee,e

e yavruma eee,eee,e

e kuzuma eee,eee,e

haftasonu Bartın'a gittik.pamuşun o kadar hoşuna gitti ki...kuzeni Ece Beren ondan 6 ay büyük onunla birlikte olmak,halasını,eniştesini,Berk abisini,babannesini görmek onu çok mutlu etti.sevinçten ne yapacağını şaşırdı resmen.herkes ona güldükçe iyice kendinden geçti.bir de dillendi ki sormayın.

dün eve gelince babası rastgele ceren'e "nasılsın?"diye sordu.

ceren'den cevap "iyim"

kendi kendine öğrenmiş.herhalde Bartın'da herkes bize hatırımızı sorarken öğrendi.şimdi sürekli soruyoruz çok hoşumuza gidiyor cevabı...

hazır gitmişken doktoruna da bir gösterelim dedik pamuşu.maşallah yine boy-kilo gelişimi normalin üzerinde ama son 3 haftadır yemek yemek istememesi biraz kilo kaybına neden olmuş.3 hafta önce 300-350 gr daha fazla çıkıyordu mesela.sebze,çorba ve yoğurda karşı direniyor.ekmek,hamur işi,tavuk,köfte ve makarnayı canı isterse kendi yiyor.biz veriyorsak kesinlikle kabul etmiyor.ha bir de irmik helvası,kadayıf gibi değişik tatlıları seviyor.

yoğurt için dün akşam bir çözüm buldum (daha önce niye aklıma gelmediyse) içerisine biraz toz şeker koydum uzun zamandır ilk defa yedi.ama bu yöntemler pek de uzun sürmüyor çünkü hemen sıkılıyor.bir gün bayıla bayıla yediği şeyi ertesi gün elinin tersiyle itiveriyor.şu zamana kadar iştahsızlık sorunu pek yaşamadığımız için çok üzüyor bizi bu durum.

derdim aslında eski tempoda kilo alması falan değil.sadece sebze,yoğurt gibi yararlı şeyleri yesin yeter.

önceki hafta sağlık raporu almak için Karabük'e gittik.2 devlet hastanesi arasında mekik dokuduk resmen.birinde 2 göz dr.u var,diğerinde yok.biz daha yeni ve sakin olandan almak için gittik ama sadece göz dr.u için işimiz o kadar uzadı ki...sonunda hallettik ama pamuş bir sürü hasta insanın içine girmek zorunda kaldı.Allah korudu neyseki.böyle durumlarda ceroşu bırakacak bir yakınımızın olmaması o kadar canımızı sıkıyor ki.o akşam pamuş her zamanki saatinde uyudu ve ilk defa sabah yine her zamanki saatinde uyanıncaya kadar gece hiç kalkmadı.o kadar yorulmuş yani yavrucak...

ben kağıtlarımı bekliyorum bu arada.herhalde nisan sonu,mayıs başı gibi başlıycam.

bizden şimdilik bu kadar.

hepinize sevgileeer...

1,5'a 1 kala ve güzel bir haber...

2009-03-24T09:57:00.006+02:00

17 aylık oldu bizim pamuş. 1,5 yaşına 1 ayı kaldı. rüya gibi...ondan sonra artık 2 yaşa doğru geri sayıma başlıycaz (çok mu hızlı gidiyorum :))

cerenim her doğan bebiş gibi büyüyor işte.her dakikası bir farklı.yapabildiklerini yazmayı bıraktım ne zamandır çünkü saymakla bitmez eee koca kız oldu.sadece bize çok değişik gelen,şaşırtan yönlerini yazmak en doğrusu diye düşünüyorum.mesela bu aralar ceroş inanılmaz hassas.en ufak şeyde hemen bozulup küsüyor (açıkçası şu an çok hoşuma gidiyor bu,öyle tatlı oluyor ki) kendisine şaka yapılmasını çok seviyor ama dalga geçersek hemen anlayıp küsüyor ve bazen ağlamaya başlıyor.bir örnek vereyim;geçen günlerde yanıma geldi,baştan "anne" diye seslendi sonra ağzını büzüp "önnöö" gibi söyledi.ben de onun gibi yaptım vay sen misin bunu yapan hemen koştu babasının yanına biraz mızırdanarak beni şikayet ediyor :)) neyse sonra gittim sarıldım,öpüştük barıştık...

çok da iyi kalpli,beni öptüğü zaman hemen babasının yanına sokulup onu da öpüyor veya onu öptüyse beni de öpüyor hemen.

cilveli mi cilveli bir yandan da.hareketleri falan tam sıkmalık,ısırmalık keratanın.

bir de bu aralar sorularımıza,olumluysa cevabı kafasını sallayıp hı-hııı diyor.

babasını sabah ve öğlen giderken geçiriyorduk,şimdi de babası paltosunu giyerken oda askıdan istiyor önce paltosunu,sonra sırayla bere ve atkısını (bere ve atkım olmadan çıkmam diyor kendileri :)) sonra da benimkileri gösterip giymemi istiyor mecbur giyiyoruz artık.babayı apar topar gönderiyoruz hemen yoksa takılacak peşine.sonra da baba işe gitti deyip,çıkarıyoruz üzerimizdekileri.

sonunda azı dişlerimiz geldi sayılır.geçen hafta bir alttan,bir üstten 2 diş çıkarmıştı şimdi de üstten 2 azı gösterdi kendini.önceki gece biraz ateşlendi neyseki 1 ölçek calpolle atlattık.yemek yemeyi reddediyor şu dişlerden dolayı.artık sevdiği şeyleri veriyorum önüne kendi yiyor.

unutmadan yazmam gerek biraz önce benim ismimi söyledi çok şaşırdım.uyumak istemiyordu ben de belki beni görünce o da uyur diye uzandım koltuğa.yanıma geldi önce uzun uzun seyretti (kısık gözle çaktırmadan bakıyorum tabi) sonra "seğaap"diyerek hafif hafif sarsmaya başladı.tabi gelde uyuma taklidi yap :) nasıl hoşuma gitti anlatamam...sonra yine bir kaç kez tekrar etti pamuşum...

gelelim güzel habereee...pamuşum doğana kadar birçok okulda,birbirinden çok farklı öğrencilere öğretmenlik yaptım ben.bazı okullarım ikili öğretim,bazıları normaldi.bazı okullar çok modern,bazıları neredeyse yıkılacak gibiydi.çok temiz okullarda gördüm,en pislerini de.kimi veliler vardı çocukları için her şeyi yapmaya hazır,kimileri de vardı ki bahçe kapısında hiç düşünmeden silah çekecek kadar gözü dönmüş.yiboda bile çalıştım...ama hiçbirinde sözleşmeli veya kadrolu olarak çalışmadım.başlarda hiç istemedim kadrolu olmayı nasıl olsa ailemin yanımda,normal bir öğretmene yakın maaş alarak vekil olarak çalışmak yetiyordu.evlendikten sonra da eşimin yanından ayrılmayı hiç istemedim.

ara ara meşgul ediyordu kafamı bazı düşünceler.sonuçta üniversite bitirdim sevdiğim öğretmenlik mesleğini yapmak için ama sabit bir okulum yok.yaşım da ilerliyor tabi her sene...bunun için geçen sene 21.maddeyi işaretleyip tercih yaptık ve sonuç Diyarbakır Eğil'de bir okula atamam olmuştu.şok olduk tabi haritanın orta taraflarda bir yer olur diye düşünürken hiç beklemediğimiz bir yere atamam olmuştu.ceren daha 4 aylıktı ve nasıl giderdim hiç bilmediğim bir yere ve gitmeme kararı aldık eşimle.1 sene cezası vardı bu gitmemenin.bu 1 sene içerisinde atanamıyorsun.

şubat ortasında bitti cezam ve yeni bir atama yapılacaktı.ceren'e hamileyken girdiğim kpss'den şu ana kadar aldığım en yüksek puanı almıştım ve bu puanı kullanmak için son şansımdı.malum ceroşla ders çalışmak imkansız olduğu için bir daha bu puanı rüyamda görürdüm.ben tamamiyle eşime bıraktım tercihleri,doğru dürüst bakmadım bile hatta milli eğitimden onaylatmaya bile gidemedim çok rahatsızdım eşim eve getirdi kağıtları evde imzalayıp geri verdik.aslında çok da umutlu değildik geçen seneki şoktan sonra ama bu sefer 21.maddeyi işaretlemedik.eşimle gideceğimiz daha büyük illerde özel okullara falan bakarız diye düşünüyorduk artık ve perşembe günü hiç beklemediğim bir anda,ben ceroşla ilgilenirken eşim "atanmışsın" demez mi bu sefer sevinçten şok olduk :)) zaten tercihler istediğimiz yerlerdi ve atamam Kocaeli Darıca'da merkezde bir okula oldu...

eşimin büyük ablaları da orada en azından bu sene biraz onlarda misafir oluruz.zaten eşimin geçen seneki ve bu seneki izinleri duruyor.artık yazın eşim mazeret tayini isteyecek inşallah olur ve yakın bir ilçeye olur umarım çünkü Darıca'da adliye yok.çerkeş 3. bölge ve biz buradaki süremizi daha tamamlamadık ve yakın ilçeler hep 2. bölge...en azından 1 sene çalışmış oluyor ama ne yapacakları belli olmaz tabi.3.bölge de var ama ters kalıyor,neyse zaman gösterecek her şeyi.ben göreve başlayınca babası ceroşla ilgilenecek bu senenin bitmesine zaten çok az kaldı ama seneye bakıcı bulmamız gerek ve şimdiden canım çok sıkılıyor (insanoğluna yaranılmıyor gerçekten.istediğimiz bir şey hem olsun diye dualar ediyoruz,hem de olunca eee şimdi nasıl olacak diye hayıflanıyoruz en iyisi her şeyi oluruna bırakmak herhalde.)yani bir yandan sevinirken bir yandan üzülüyorum ama en azında 2 yaşına kadar tamamen ben ilgilenmiş olucam pamuşumla ve okulda ikili öğretim olduğu için gün içerisinde kısa süre için bırakmış olucam...

ne diyelim,her işte olduğu gibi hayırlısı olsun bakalımmm...

ah bahar nerelerdesin...

2009-03-17T09:57:00.009+02:00

herkese merhaba...biz yine önceki haftasonu yaptığımız gibi gezdik,eğlendik ve döndük sakin evimize.2 haftadır Karabük'e,Safranbolu'ya gidiyoruz.malum son kar maceramızdan sonra havalara güvenmeyip Ankara tarafına gitmiyoruz.kar tehlikesi geçsin yine arşınlarız yolları...

önceki gidişimizde yeni bir yer keşfettik.Safranbolu'nun içinde de şubeleri olduğu için hep oraya gidiyorduk ama burası bir harikaymış...Kastamonu yolu üzerindeki Çevrikköprü...

o ne güzel bir manzaradır öyle.hele baharda ve yazın kimbilir ne kadar güzel olur.kapalı kısımları var ve oranın alt tarafından,ağaçların arasından bol sulu bir dere akıyor ve üzerinde ördekler,kazlar...dış tarafta fıskiyeli bir havuz ve etrafında,alt tarafında masalar.alt taraftaki masaların ortasında yine uzun,tertemiz bir havuz ve içinde isteyenlerin içlerinden seçip yiyebileceği alabalıklar (ben gerçi önceden canlı görüp sonra masamıza gelen alabalığı yiyemem,yazık.hayvanceğiz güzel güzel yüzerken hop yakala,sonra mideye :(( )

içerisi de safranbolu'nun ruhunu,görüntüsünü yansıtan ahşapla döşenmiş...çok seviyorum eski Safranbolu'yu.malum bir yenisi,bir de eskisi var.eskisine hiç dokunulmamış.evler,sokaklar aynen duruyor.çoğu ev pansiyon olarak kullanılıyor.sokak araları da hediyelik eşya dükkanlarıyla dolu.resmi binalar bile Safranbolu evleri gibi,o görüntüyü bozmadan yapılmış...

kuzuyu oyalamak için karşıdaki masanın üzerindeki kürdanlığı da aldım ve pamuş kürdanları birinden diğerine yerleştirdi durdu :))

bir tarafında da çocuklar için oyun parkı var.eee daha ne istersin değil mi?salıncağa bindi pamuş,kaydırak yağmurdan dolayı ıslaktı.sonra da bu ata bindi.ileri geri hareket ettirip durdu çok hoşuna gitti.

oradan çıkıp Karabük'e gittik.bir AVM var tam merkezde.ceroşa birşeyler bakacaktık hadi oraya gidelim dedik.zaten yağmur da ara ara yağıyordu.alışverişi yaptıktan sonra en üst kata yani yemek yenilen ve sinemanın olduğu kata çıktık ama çıktığımıza bin pişman olduk.nasıl bir duman anlatılmaz...hani dumansız hava sahası?kimsenin taktığı yok.ee müşteri veli nimetleri tabi de bizim gibi sigara içmeyen ve çoluğu çocuğu olanlara yazık değil mi?
cam kenarı bir masa bulduk etrafta sigara içmeyenlerin olduğu.pamuşu da bir sandalyeye oturttuk.biz bir şeyler içerken o da koltuk gibi sandalyesinde bir güzel oturdu.pamuşa bakıp bakıp büyüdü be! dedik durduk...öyle güzel oturdu ve oyalandı ki hiç üzmedi bizi.sanki 3-4 yaşında bir çocuk gibiydi...
aceleyle içtik bir şeyler ve hemen kalktık o havasız yerden.bir daha da gitmeyiz herhalde...

dönüşte yine kara yakalandık :)) ama ne kar...yan yan arabanın camına doğru yağıyor,etraf görülmüyordu.neyseki bu yol daha güzel ve işlek olduğu için sorun yaşamadan geldik fakat yine şansımız yaver gitti çünkü tam başlarken yola çıkmıştık.biraz daha oyalansak hiç yola çıkamayabilirdik :))
ve böylece 2. yolda kara yakalanma maceramızı da atlatmış bulunduk 3.'ye yakalanmadan şu

bahar artık gelse diyorum :)

dün pamuşumla kek ziyafeti çektik ana-kız...(pamuşun ağzındaki kalıntılardan belli oluyordur :))
pencerenin önüne masamızı yerleştirdik,perdeyi de açtık.lapa lapa yağan kara ve kardan bembeyaz olan çam ağaçlarına,yola baktık.yağan karı izlemesi güzel de artık yeter!bahar gelsin,ağaçlar yapraklansın artık içimiz sıkıldı.
hadi bahar geeelll....

şükür kavuşturana :))

2009-03-11T10:17:00.004+02:00

uzun zaman oldu yazmayalı daha doğrusu bilgisayarı bile açmayalı...neyse ki artık buradayız.merak edip halimizi,hatrımızı soranlara ayrıca çok teşekkür ediyoruz,düşünülmek gerçekten çok güzel...hepinizi çok özledik artık bol bol blog gezicem...

yaz(a)mamamın sebebine gelince,nedense 2 hafta kadar önce elimi bile kaldıracak halim yoktu,canım hiç bir şey yapmak istemiyordu acayip bir ruh hali vardı üzerimde.sonra annem geleceğini müjdeleyince kendime geldim biraz.tabi hazırlık falan,gelince de uzun zamandan beri karşılıklı muhabbet edememenin acısını çıkardık,gezdik böyle geçti günler ve biraz önce de manisa'ya gitmek için yola çıktı,inşallah yolculuğu çok güzel geçer...

sanırım 3 aylık bir ayrılık olacak bu seferki çünkü yeğenlerimin haziranda (eğer bir aksilik olmazsa) sünneti için bu sefer biz yollara düşücez...

pamuşum annanesine çok alıştı,güzel güzel oyunlar oynadılar,gülüştüler... geçen pazar günü annem biraz rahatsızlandı bütün gün uzanmak zorunda kaldı ceren de onu hiç yalnız bırakmadı :) sürekli sessiz sessiz gitti yanına,eğer uyanıksa karşısındaki koltuğa oturup el,kol ifadeleriyle muhabbet etti durdu,bu da büyük moral oldu tabi anneme ve neyseki 1 günde atlattı...

annanesinin hediyelerinden biri olan kuzulu takımın beresine özellikle bayıldı sürekli takıp takıp yumuşacık tüylerini sevdi durdu :))

bu arada uzun süre ayrı kalınca önemli günleri de kutladık ama buraya yazamadık.1 martta 1 yaş daha büyüdüm mesela (yaşlandım yazmak istemiyorum daha gencim canım :))
sonra 5 martta blogumun 1.yılı doldu...

pamuşuma gelince tam gaz büyümeye devam ediyor.1,5 aydır her işini sayı sayarak yapıyor.babasının kredi kartları(bayılıyor cüzdanındaki kartları çıkarıp saymaya),kitabının sayfaları,çekmecedeki kaşıklar...
bii,kii,üüü,döö,beş,aa,...ve en sevdiği on...kısa ve net bir "on"...sonra da alkış ve gülme tabi.iki elinin parmaklarını açarak da göstermeye başladı onu.

bizim fotoğraflarımızı öpüyor,babasının anahtarlarını alıp kapının deliğine sokmaya çalışıyor...

yemeğini bizimle masada yemek istiyor.biz masayı hazırlarken o da taburesini taşıyıp masanın kenarına getiriyor ve yardımsız kendi başına kocaman tabureye kuruluyor.bana yemek yedirmeye bayılıyor.çatalımı alıp tabağımdakileri ve bazen babasının tabağındakileri bana yediriyor :)) kendi yemeğini de kendi başına yemeyi çok seviyor.
akşam üstü daninosunu kaloriferin yakınına koyuyorum ısınsın diye görünce hemen kapıyor,çekmeceden de küçük bir kaşık alıp açıyor minicik parmaklarıyla kutuyu ve kendi başına yiyor.tabi bazen yan tutup yerlere de yediriyor :))

çok da düşünceli bir pamuş kendisi.geçen günlerde biraz uzanmıştım başımın altında yastık yoktu koştu hemen bir yastık getirdi ve başımın altına koymaya çalıştı.yine başka bir gün çorap giymemiştim,çorap çekmecemden çorap getirdi giymemi istedi akıllı ve düşünceli pamuşum...

babası gelince üzerindekileri çıkarıp giysin diye eşofmanlarını veriyor ve her sabah babası giyindikten sonra gideceğini anlayıp onun kucağına gidiyor,askıdan paltosunu vermeye çalışıyor.kendi de gitmek istediğinde kendi paltosuna uzanıyor.
sabah ve öğlenleri mutlaka babasını geçiriyor kapıdan.hemen benim önüme geçip eşikte duruyor ve "ğüle ğüleee" evet "g" değil "ğ" ile öpücüklü el sallıyor gidene kadar.şu sıralar yatmaya giderken de yapmaya başladı...

işte böyle geçiyor günler,herkese kocaman sevgileeer...

pamuşum 16 aylık...

2009-02-23T11:33:00.002+02:00

bir gün şu yanakları yiycem ama hangi gün bakalım :)

seni çoook seviyoruz tombişim...

devamı diğer posta...sevgileeer...

gidiş süper,dönüş şok...

2009-02-16T10:11:00.008+02:00

cumartesi günü evde durmayalım dedik ve Ankara'ya Cepa'ya gittik.yol güzeldi pamuşum uyudu,uyandı,etrafı seyretti.oto koltuğunda oturmayacağını düşündüğümüz için (çünkü yol boyunca bir o camdan bakıyor bir diğer camdan) ceroşa koltuk al(a)madık.arkada benim yanımda oturuyor(!) bazen kemer bağlıyorum hoşuna gidiyor değişik geliyor ama hemen sıkılıyor.

neyse efendim gittik cepa'ya alışveriş yaptık,yemek yedik,ceroş kendine göre takıldı.elini kesinlikle tutturmuyor bizim özgür kız,o mağaza senin bu mağaza benim misali girip çıkıyor.tabi mağazadakiler bizim pamuşu kapıyorlar artık ne tür bir mağazaysa satılan ürünlerden tutuşturuyorlar eline,tavanda asılı lambaları tutturmaya çalışıyorlar vs sırf biraz daha kalsın,daha çok sevsinler diye...bizimki yine koyuluyor yola başka başka insanlarla,çocuklarla haşır neşir olmaya...bir süre sonra etrafımızdan geçen insanlar "cereeen,cereeen" diye seslenmeye başlıyorlar bizimki çok kolay meşhur oluyor ortamda :))

yeni uyanmış mutlu pamuş...

hepimiz mutluyuz,mesuduz ben zaten kapmışım en misinden kırmızı bir gül,bir tarafımda gülü alırken bana çaktırmamak için elinden geleni yapmış ve beni şaşırtmış,sevindirmiş bir eş,diğer tarafımda bizim hizamızda yürüyen ama kendince özgürlüğünü ilan etmiş bir tatlı pamuş...daha ne isterim ki...

en son marketten de alışverişimizi yaptıktan sonra bir tatlı keyfi yapalım dedik ama ne mümkün.ağzına kadar dolu market arabası ve yanımızda süs olarak taşıdığımız bebek arabasıyla merdiveni kullanamadığımız için asansörü bekledik fakat ana baba günü olan merkezde,bizim sığabileceğimiz bir boşlukçuk bulmak ne mümkün asansörde...ceren de artık koşturmaktan çok yorulduğu için hadi artık eve dönelim dedik ve iyiki daha da oyalanıp yola daha geç çıkmamışız.

seyir halindeyken hayallere dalmış pamuş :))

çıktık yola,Ankara'da yağmur.biz zaten yola çıkmadan hava tahmin raporuna mutlaka bakarız yağmur olacağını biliyorduk,ertesi gün de kar geliyordu.Kızılcahamam yolu gelirken günlük güneşlikti dönüşte bir de baktık ki bembeyaz olmuş.neyse ileride durur herhalde kar dedik.git git git ne durması daha çok şiddetlendi.Kızılcahamam'dan Çerkeş yoluna sapmamızla gözgözü görmeyen bir kar yağışı karşıladı bizi.Kızılcahamam'daki hakim evinde kalalım diye düşündük ama orası da haftasonları pek boş olmuyor.neyse biraz gidelim bakalım dedi eşim Allah'tan 1-2 ay önce kar lastiği almıştık onlar olmasa hiç niyetlenmezdik zaten yola çıkmaya bu karda.uygun bir yer bulup kalırdık artık ve tek tesellimiz karın yeni başlamış olmasıydı(o tatlıyı iyi ki yememişiz diye hep şükrettim).yol dağlık bir yol.yani çık çık çık Işık dağının zirvesine sonra in in in ve Çerkeş'tesin.iyi bir şekilde yolu yarıladık artık zirveye az kaldı ama önümüze bir kamyon çıkmasın mı tabi adam yavaş yavaş gittiği için bizim hız kesildi ve çıkamamaya başladık ve dağ başında kaldık.

o korkumu anlatamam gerçekten de...gidemiyoruz,kaldık.kamyon gitti,geride araba yok,her yer karanlık,bir tek biz...geri dönsek yolu yarılamışız ya arada bir yerde kalırsak tekrar.nerede bu yol açıcılar diye isyandayım ben eşim son derece sakin,pamuş bir terslik olduğunu anlayıp sadece sessiz sessiz ve kocaman açılmış gözlerle emiyor sütünü...çok tedirgin oldu yavrum hiç sesi çıkmadı.eşim çalıştırıyor arabayı ama karın altı artık buz tutmaya başladığı için bir türlü ilerleyemiyor ve geriye kayıyoruz.ben aklıma gelen bütün duaları okuyorum içimden ama artık düzgün mü,karıştırarak mı hiç farkında değilim :)...
bomboş yol...zorla ,kaydırmadan geriye dönmeyi başardı eşim ve geri dönmeye karar verdik.birkaç araba yol kenarına park etmiş,zincirlerini takmışlar yolun açılmasını bekliyorlardı.eşim hadi tekrar dönelim ben yine hız alayım çıkalım şu dağı 5-6 km kadar kaldı zirveye ondan sonrası zaten iniş dedi,hadi dedim bende...bu arada ikimizin düşüncesi de tabiki pamuş...dağ başında kalırız ama pamuşçuk ne yapar.gerçi onun herşeyi yanımdaydı yola mutlaka tedarikli çıkarım.arabada yastığı,örtüsü hep vardır.ben yemeğini fazla fazla yapmıştım zaten,bir takım eşofman,body,bolca bez,suyu,oyuncakları,kitapları...ama dağ başı ya insan nasıl kalır iti kopuğu çıkabilir karşımıza.kötü niyetli insanlar da az değil...

ha gayret çıktık tekrar zincir takmış arabalar bize hayretle bakıyorlar tabi,biz zincirle çıkmıyoruz bunlar sadece kar lastiğiyle nasıl çıkacaklar diye...oldu,az önce kaldığımız yeri de geçip(buradan geçerken bir ohh çektim) zirveye çıktık,o da ne? kocaman bir tır karşı taraftan gelirken kayıp yolu kapatmış :((( başımızdan aşağı kaynar sular döküldü...
şoför kaydıra kaydıra azcık bir yer açabildi o kadar.hadi dedik yine bir gayret daha ve geçtik o tırı da.bu arada biz bunları yaşarken bir yandan da öyle bir kar yağıyordu ki...hiç bu kadar şiddetlisine yolda yakalanmamıştık.önümüzü görmek bile mucizeydi ve yolun kenarı da uçurumdu tabi...
Çerkeş'teki evlerin,sokak lambalarının ışıklarını uzaktan gördüğümüzde hiç bu kadar sevindiğimizi hatırlamıyorum.gerçekten bir ara tamam şimdi kayıcaz veya biz saplanmış dururken bir kamyon,bir tır kayıp bizi uçurumdan aşağı atacak diye sonumuzun geldiğini düşündüm...evimizi görünce,insanın en güvenli yerinin evi olduğunu anladım resmen.kar,buz,fırtına,yağmur ne olursa olsun evindeysen güvendesin...
"evim güzel evim" modunda,ağzımız kulaklarımızda eve bir girişimiz var ki...
sanırım bundan sonra yola çıkmadan yağmur da dese biz oturucaz popişimizin üzerine,evimizde çayımızı,kahvemizi yapıp pencereden yağmuru,karı vs. izliycez.çünkü kışın o yağmurlar birden kara dönüşüveriyor burada...
Çerkeş'te kardan eser yoktu sadece yağmur yağıyordu yani o yol nasıl o kadar değişik bir havaya sahip hayret...çok yüksek bir dağ değil gibi geliyordu orası ve yol boyu benim en sevdiğim manzaraya sahipti ama şimdi görmek bile istemiyorum...

ertesi gün bile etkisinden çıkamadım hala zincirsiz nasıl çıktık o dağı diyorum...ve unutmamalıyım ki eşimi bir kere daha takdir ettim.hiç telaşlanmadı(daha doğrusu bize hiç hissettirmedi),gayet sakin bir şekilde hiç yılmadan eve kadar sağ salim getirdi.pamuşumu da unutmamak lazım tabi o da sakin sakin durdu arabada ki normalde hiç öyle değildir.

gece eşime hiç unutamayacağım bir 14.şubat oldu bu dedim gülerek ve gerçekten bu kadar korktuğumu hiç hatırlamıyorum...

"home sweet home"

ödüller...

2009-02-12T17:26:00.006+02:00

sevgili mummy,zeynep ve dilek bana bu ödülü vermişler.çoook teşekkür ediyorum ve kuralları bir kez de ben yazıyorum

1. Seni ödüllendiren blog yazarının linkini vermek,

2. Bu ödülü başka 7 blog sahibine linklerini vererek göndermek,

3. Seçilen blog yazarlarını durumdan haberdar etmek.

benim listem;(ay benim 8 olacak ama kusura bakmayın artık :))

~~sude naz'ın annesi
~~aybike
~~sevil
~~helin yağmur'un annesi esin
~~yasemin(yasmin su'nun annesi)
~~duru'nun annesi
~~yasemin
~~denizanası

sevgileeer...

kağ=kar :))

2009-02-10T09:59:00.003+02:00

pazar gecesi başlayan ve ertesi gün öğlene kadar yağan yağmur öğleden sonra kara dönüştü.hele bazı zamanlar öyle güzel yağdı ki lapa lapa...neredeyse 1 aydır çerkeş'e kar yağmıyordu.dün bu manzarayı özlediğimizi farkettim.bu da mutfak penceremizden bir görüntü,yol ise Ankara'ya gidiyor...

öğlen yağmur kara dönüşmeye başlayınca odamızın perdesini açtım daha iyi görmek için.pamuş pencere açılınca dışarıyı gösterip "kağ" dedi :)) hayret buraya 1 aydır kar yağmıyor.demek ki emeklerimiz boşa gitmemiş...karda dolaşırken adını söylediğimiz ve ceren'in ağzından çıkmayan bu kelime bir yere kaydedilmiş ve yeri gelince çıkıverdi işte...
bu aralar pek bir dilli maşallah.ne söylesek tekrar ediyor.özellikle "a" ve "k" ile başlayan kelimelerde çok başarılı.mesela dün bir sağlık programında dr "başınız ağrıdığında" gibi bir cümle kurdu ceren bana dönüp "aağrı" diye tekrar etti. arı ile ilgili bir şarkı duydu "arı" dedi hemen.
son günlerde de "kaka" demeye başladı ama daha gerçek anlamını kastetmiyor.daha buna benzer o kadar çok kelime söylüyor ki...

cumartesi günü Karabük'e gittik.Karabük'ü hiç görmemiş olmama rağmen sevmezdim.sanırım adı "kara" ile başlıyor diye olabilir.buraya gelince 45dk uzaklıkta olduğu için sık gitmeye başladık ve bu konuda peşin hükümlü olduğum için kızdım kendime.gidip geldikçe ve şehri tanıyınca çok sevdim.safranbolu'yu zaten oldum olası çok severim ve bitişik olmaları (karabükten çıkıyorsun,safranbolu'ya giriyorsun) da ayrı bir güzellik.
neyse karabük'te sezon sonu indiriminden bolca yararlanıp kuzuya gelecek kış için çok güzel bir alışveriş yaptık ayrıca baharı da unutmadık yeni sezondan da attık sepete :))
eee kendimi unutur muyum :) bahar için yeni ciciler aldım,daha doğrusu kocaceğizim aldı ben seçtim :)) bunları sevgililer günü hediyesine saydım,benim hediyem de yolda.bu sene bir tıkla sipariş ettim ama inşallah güzel yaparlar.bize özel bir şey olmasını istedim ve bakalım nasıl bir şey gelecek çok merak ediyorum.tabi hediye önce eşimin odasına gidecek ve ilk o görecek.inşallah beğenir ve ben de beğenirim...

güzel bir cumartesiden sonra pazar günü evde dinlendik ve haftaya güzel başladık.umarım hafta hep böyle güzel devam eder,tabi herkes için.
herkese sevgileeer...

getir-götürcü pamuş :))

2009-02-03T10:33:00.005+02:00

geçen haftamız rahatsızlıklarla geçti.önce ben hastalığı hafifçe atlattım şükür çünkü yatamadığım gibi,ben hasta olursam ceren'e kim bakacak korkusuyla ayakta iyileştim.sonra da ceroşumun ateşi 38'e çıktı neyseki daha ilerlemedi.o da şen şakrak bir şekilde,hafif mahsunlaşarak 1 gecede iyileşti.yine de ateş olunca korkutuyor tabi.hafif atlatmasının bir sebebi de hala emzirmem herhalde...neyseki şimdi herkes iyi.

uslu pamuş.

pamuşçuğum yine çok hamarat.bir iş söyle hemen yapsın tarzında :) şunu getir,şunu götür...mesela geçen gün çorap istedim hemen benim çorap çekmecemi açıp bir çorap verdi bana.karıştıra karıştıra nerde ne var hepsini öğrenmiş :)) ben bir yeri sileyim hemen o da bezi alıp siliyor(gerçi bu huyu çok öncelerden vardı ama hep yazmayı unutmuşum) her şeyi kendi yapmak istiyor biz de rahat bırakıyoruz.
şimdi çok hevesli bu tür şeylere ileride elini kaldırmaz :))

tv'de "rahat koltuk" var çok seviyor onu.

palyaço lunet hayranlığı bu aralar hat safhada...
bir de sürekli başından geçenleri anlatıp duruyor.dün mutfaktaki çekmeceyi açıp misafir peçetelerini bir güzel dağıtmış ben de görünce "ne yaptın böyle,bu peçeteler böyle dağıtılmaz" dedim. hemen gitti babasına ellerini kollarını oynatarak sürekli bıdır bıdır konuşup(yarısından çoğu anlaşılmıyor tabi) beni gösteriyor,parmağını sallayıp "hııı" diyor.ay öldük gülmekten hemen babasına yetiştirdi olanları,ağzında da bakla ıslanmayacak herhalde :))

işte yine biiiir sürü işi olan pamuşçuk.gece ateşi vardı sabah yine işinin başına geçti :))

uyanır uyanmaz koltuğa tırmanıp oradan da bilgisayar masasının üzerindeki kitap vs. karıştıran,bazen kalemle kağıda karalamalar yapan bir pamuşşş.

çok işi var bu kızın çoook...

herkese sevgileeer...

sobe...

2009-01-29T14:20:00.006+02:00

sevgili fatoş beni sobelemiş ve sobe konusu da çok güzel.

21.Ocak bizim evlilik yıl dönümümüzdü ve eşim okumayı çok istediğim Ayşe Kulin'in Umut kitabını almış.bizim hediyelerimizin biri özel biri de kültüreldir :)) bu kültürel hediyemdi.diğeri de çoook güzeldi,buradan da bir kere daha sana teşekkür ediyorum canım...

neyse gelelim sobemize;

kitabın 161.sayfasının 5.cümlesini yazmam gerekiyor ve bu da,

~~Sevgi nedir,bilmişim.

ben de aybikeciğimi ve sude naz'ın annesini sobeliyorum.

sevgileeer...

15 aylıksın pamuşum...

2009-01-23T09:54:00.011+02:00

artık 15 aylık koccaman :) bir pamuşsun...

çok dalgacısın.oyunları,bizi güldürmeyi çok seviyorsun.sana yapılan şakaları da anlayıp gülüp duruyorsun.hep gül inşallah...

bebişin bebişi...
bu bebeğini çok seviyorsun e e eee diye uyutup,bir şeyler yedirip içiriyorsun.

gerçekten çok komik,maskara mı maskara oldun.herkesi özellikle şu meşhur kahkahanla mest ediyorsun kendine.o kahkahayı duymak için bir takla atmadıkları kalıyor karşında :)

hele o tombiş poponla kimseyi takmadan öyle bir yürüyüşün var ki...tam yemeliksin.işin gücün çoook,hiç durmuyorsun.o oraya bu buraya derken arkandan özellikle çekmecelerin içinde sürekli sürprizler buluyoruz :)) çok hamaratsın çoook.

bulaşık makinesinden artık tabakları da çıkarıp vermene izin veriyorum.zaten kapağını açtığımda tabak,kaşık sesini duyduğun anda yanımdasın yardım için :).önce klasik işin çatal kaşıklar,sonra tabaklar...bıçakları sen gelmeden hızla çıkarıyorum.

çamaşır odasındaysam da nereden anlıyorsan hemen yanımda bitiveriyorsun.orada da bana çok yardımcı oluyorsun.tek tek çamaşırları makineden çıkarıp asmam için bana veriyorsun.valla hamarat mı olacaksın nedir.bu şevkin hiç kırılmaz inşallah :))

daha nice güzel aylara inşallah ceroşum,

sana olan sevgimiz ölçülemez...

pamuşun ilgi alanları :))

2009-01-19T09:47:00.005+02:00

bu yazıyı yazmak için ne kadar çok uğraştım.kac günden beri pc'nin fanındaki sorun yüzünden yazıp siliyorum.sonunda başardım galiba.neyse gelelim pamuşuma...

geçen ay yoğunluktan neler yapabildiğini yazamamıştım,gecikmeli olarak telafi etmek istedim.

bu yapbozu 2 ay önce almıştım beraber 1-2 yapmadan sonra hayvanların yerini öğrendi ve kendisi yerleştiriyor.

bunlara bayılıyor.kocamaaan kule yapıp en son da zevkle deviriyor,yüzünün halini görmelisiniz zevkten dört köşe oluyor...

en sevdiği kitaplarından biri.hiç ayırmıyor yanından.ses çıkaran bütün hayvanların taklidini yapıyor;kedi,köpek,kuş,arı,ördek,aslan,maymun,yılan...bir de bunun sözcükler olanı var.

renkleri kavramaya başladık.sarı kabı sarının içine,yeşili yeşilin içine koyuyor.önce farklılıklardan başladık,sonra isimlere geçtik...

bunların yanında yaramazlık faaliyetlerimiz de var tabi.mesela her yere tırmanmak :)

yüksek olan yerler için de oyuncaklarını çıkacağı yere getirip üstüne basıyor ve hooop tırmanıyor...

koltuk üstlerinde gezmeye bayılıyor.koltuğun yanında mama sandalyesi varsa bir de onun üzerine çıkıyor tabi bizim kalbimiz de yerinden çıkıyor...

sürekli bıdır bıdır konuşup duruyor herkese laf anlatıyor ellerini kollarını kullanarak.hele ona bir şey sorulursa tamam.çok çenesi düşük olacak kesin :))

canı bir şeye sıkıldıysa "üfff" diyor.ayağı takılınca veya bir şey elinden düşerse hemen "ayy"... tepkiler aynı büyük insan gibi :)

çatal ve kaşığı çok güzel kullanıyor,kendi kendine yiyor özellikle sıvı olmayanları.bazen de biz bir şey yerken hemen yanımıza gelip alıyor ya çatalı ya kaşığı tek tek bize yediriyor.o kadar hakim ki çatalına,kaşığına hiç düşürmüyor kocaman lokmaları...yedirirken de "hamm" diyor,gel de yeme elinden :))

ay çekirdeği(biz çiğdem deriz),kabak çekirdeği,ceviz,fındık,fıstık,mısır,kestane en sevdiği çerezler...

artık dağıttıklarını toplamaya başladı hanımefendi.canı isterse dolaplara koyup kapağını kapatıyor.

bu aralar oradan oraya sürekli bir şeyler taşıyor.hem de götüreceklerini üst üste koyarak ve düşürmeden başarıyor bunu...

son favori kelimesi aydede.kitaptan bulup gösteriyor birde...söylediğimiz kelimeleri çok benzeterek söylüyor.

cumartesi günü yine klasik Ankara gezimizi yaptık.bu sefer atlıkarıncaya bindi.sıkı sıkı tutunup döndü durdu.maşallahı var hiç korkmuyor.kocaman çocuklar ya korkup binmediler ya da doğru dürüst tutunamadılar.çok cesaretli tombilim...

şimdilik aklıma gelenler bunlar,

sevgileeer...

sobeleeer...

2009-01-12T10:46:00.005+02:00

ne zamandır yazmak isteyip yazamadığım sobeleri sonunda yazıyorum.ilk sobe konumuz pamuşun sevdiği yerler...aybikecim ve sevgili esin bu konuda sobelemişlerdi.

tabiki 1 numara:anne kucağı...özellikle emerken yattığı pozisyonu çok seviyor çok rahat ediyor;bacaklar üst üste atılmış,eliyle de ya kendi kıyafetiyle ya da benim kıyafetimle oynuyor :)

2 numara:baba kucağı...özellikle işten gelince hemen kucağına atlayıp özlem gideriyor.

3 numara:resimlerde görülen cam kenarı...sıcacık kalorifer peteğine basıp dışarıyı izliyor.yoldan geçen arabaları "vuuuu" eşliğinde seyrediyor.

4 numara:mutfak çekmeceleri,dolapları.bazen büyük dolapların içine giriyor karıştırıp duruyor içeriyi.dolabın kapısı açık olmasa arayıp durcaz.

5 numara:bizim yatak odamız...oranın da çekmecelerini karıştırmaya bayılıyor.gardrobun kapısını açıp elbiselere bakıyor meraklı.

6 numara:çamaşır odası...bu evde çok güzel düşünülmüş bir çamaşır odası var.çamaşır makinesi,kurutmalık,ütü ve ütü masası orada duruyor.tabi bir de evlenirken alınmış,çeyizin olmazsa olmazı ve hep çamaşırları içeride kuruttuğum için gerekli olmayan mandal sepeti var.bu mandallara baygın çok seviyor onlarla oynamayı.

7 numara:alışveriş merkezindeki tırtıl...

8 numara:başına su dökülene kadar banyo küveti...başına su dökülmesinden nefret ediyor,o zamana kadar geçen sürede suyu çok seviyor oynayıp duruyor.

9 numara:koltuğun arkası.hani şu arkasından ce-eee yaptığı...eline yemesi için bir şey verdiğimizde ve kitap,gazete aldığında hemen buraya gidiyor.yani gizli sığınağı gibi oldu.orada usul usul yiyip ya da bir şeyler karıştırıp çıkıyor.çok fazla sürmüyor orada durması ama ilk adres hep orası oluyor.

10 numara:daha önce görmediği yerlere bayılıyor...hemen içeri girip bir kolaçan ediyor.

bir de sevgili nurcan ve tatlı kız sude naz'ın annesi tarafından sobelendim.

1.en sevdiğiniz kelime?

bu sorunun cevabı herkes için aynıdır herhalde tabiki de pamuşun sürekli "anne" demesi.bir de tabi ki eşimin "canım" demesi...

2.en nefret ettiğiniz kelime?

"fena değil" böyle arada kelimeleri hiç sevmem.iyi dee,kötü dee ama biraz kesinlik olsun canım...

3.sizi ne heyecanlandırır?

yeni şeyler beni hep heyecanlandırır.bu aralar kızımızdaki yenilikler özellikle bizi çok heyecanlandırıyor...

4.heyecanınızı ne öldürür?

etrafımdaki kişilerin benim kadar önemsememeleri,saçma bulmaları...

5.en sevdiğiniz ses hangisi?

huzurun sesi.kendimi huzurlu hissettiğim anda duyduğum sesler...

6.nefret ettiğiniz ses nedir?

aşırı yüksek ve içi boş sesler.hani vardır ya bazı insanlar yüksek sesle konuşunca etrafındaki insanların dikkatini çektiklerini düşünürler ama boş boş konuşurlar.bu beni çok rahatsız eder.

7.hangi mesleği yapmak istemezsiniz?

insanları incitecek,çıkarların ön planda olduğu bir mesleği yapmak istemem.

8.hangi doğal yeteneğe sahip olmak isterdiniz?

istediğim insanların düşüncelerini okumayı.iki yüzlü insan çoook...

9.kendiniz olmasaydınız kim olurdunuz?

bunu hiç düşünmemiştim ama insanlık için çok önemli icatlar yapmış biri olmak isterdim herhalde...

10.nerede yaşamak isterdiniz?

sevdiğim hayvanları besleyebileceğimiz,doğayla içiçe olabileceğimiz,eşim ve pamuşumla mutlu olabileceğimiz bir çiftlik evinde...

11.en önemli kusurunuz nedir?

bir şey o gün ve o zamanda olacaksa bunun gerçekleşmesini isterim.olmazsa hiç tahammülüm yok.bazen fazla kafaya takıyorum bu durumu.

12.size en fazla keyif veren kötü huyunuz nedir?

bu nasıl bir soru şimdi :) yok öyle bir huyum...

13.kahramanınız kim?

kahramanım Mustafa Kemal ATATÜRK...

14.en çok kullandığınız küfür nedir?

haaay anassını yaaa... :)) avrupa yakasındaki burhan'dan kaptım bunu...

15.şu anki ruh haliniz nasıl?

biraz telaşlıyım çünkü bir yandan yemek yapıp,bir yandan pamuşla ilgilenip,bir yandan da bu postu yazıyorum.birazdan eşim yemeğe gelecek o yüzden mutluyum,sağlıklıyız Allaha şükür huzurluyum...

16.hayat felsefenizi hangi slogan özetler?

hiçbir şey için geç kalmış sayılmazsın... her işte bir hayır vardır... her zaman bardağın dolu tarafını gör...

17.mutluluk rüyanız nedir?

başarmak istediğim her şeyi başarmak ve ailece mutlu bir şekilde yaşamak...

18.sizce mutluluğun tanımı nedir?

ailemdeki insanların gözlerinin içi gülüyorsa ve sağlıklıysak budur işte...

19.nasıl ölmek istersiniz?

yapmak istediğim işleri yapmış,yaşlanıp torunlarımı görmüş olarak,huzur içinde...

20.öldüğünüzde cennete giderseniz Allah'ın size ne söylemesini istersiniz?

işte tüm sevdiklerin burada,seni bekliyorlardı...

sevgileeer...

haftasonu tatili...

2009-01-06T09:48:00.006+02:00

cuma günü ne zamandır istediğimiz,haftalar öncesinden planını yapıp rezervasyon yaptırdığımız otele gittik...bolu-gerede tarafında kara doymak,kayak yapmak için birebir bir otel.bize de 45 dk. olması ayrıca tercih sebebiydi.

pamuşu karla tanıştırdık,yüzüne doğru yağan karları yaladı yuttu bir güzel :))

ve şunu anladık ki,yürüyen bir bebişle tatil yapmak daha rahatmış çünkü biz yemek yerken,oturup gazetemizi okurken o kendi halinde takıldı hatta çocukların yanına giderek aralarına bile karıştı,elini bile tutturmak istemedi kendi keyfine göre dolaştı durdu...7 yaşındaki Sine ablası çok ilgilendi cerenle,ceren de onu çok sevdi.çok akıllı bir kızdı Sine,eşimle inşallah ceren de o yaşlarda böyle olur dedik durduk.babası Türk annesi Brezilyalıymış ama anne-baba ayrı ve babası kız arkadaşını da getirmiş tatile.yani baba,babanın kız arkadaşı ve Sine gelmişler ama babalarıyla hiç oturmadı yemeklerini hep arkadaşlarının aileleriyle yedi sonra da cerenle ilgilendi.ailece oturanlara bakıp duruyordu ve onların arasına karışmaya çalışıyordu kızcağız.ne kadar kabullenmiş gibi görünsede aile özlemi çektiği her halinden belliydi...fotoğraflarını bir türlü çekemedim cerenle,makineyi hep odada unuttum :(

buraları da kayak yapılan yerlerden biri.biz de çok heveslendik ama ceren olduğu için yapamadık.eşimle düşündük de inşallah 2-3 sene sonra ceren'e de kaymayı öğrenmesi için destek olucaz,oradaki kayak hocası seneye bile kayabilir dedi ama bence erken...

hayallerimden birini de gerçekleştirmiş olduk karlı yolda yürüdük kızımla...

ilk gecemiz biraz zor oldu çünkü odamız koridorun başındaydı ve gece şömine başında oturan millet odalarına giderken çok ses yaptılar ve ceroş çok kalktı onların gürültüsünden dolayı.hatta ertesi gün dönmeyi planladık ama iyiki de dönmemişiz.odamızı değiştirdik,otelin bebek yatağını da iade edip kendi park yatağımızı kurduk ve çok rahat etti ceren.

sonuçta güzel bir haftasonu geçirdik darısı diğer tatillerimizin ve tatile gitmek isteyenlerin başına diyelim...

sevgiler bizden...

mutlu yıllar...

2008-12-30T19:49:00.004+02:00

2009 yılının ileride herkesin hatırladığında yüzünde kocaman bir gülümseme ve güzel anıların olacağı bir yıl olmasını diliyorum...

pamuş için bu sene ağaç süsledik çok hoşuna gitti.özellikle üzerindeki küçük hediye paketlerini sıkıp duruyor :)

avını gözüne kestirip,yaklaşırken ayyy diye ses çıkaran minik bir pamuş...

işte sıkılan minik bir paket...

sevgileeer...

araştırma,inceleme...

2008-12-29T10:35:00.003+02:00

geçen gün pamuşla dışarı çıktık,biraz gezdik etrafı inceledik.önce karşıya geçip biraz yürüdük ama ceren illaki geldiğimiz yolu ve evimizi gösterip oradan dönmemizi istedi.evine çok bağlı çok seviyor :) zaten gittiğimiz yerlerde pek rahat edemiyor ve eve dönünce dünyalar onun oluyor.tabi evde karıştırılacak o kadar çok şey var ki...bir de bu evimiz oldukça büyük ve ceren istediği gibi geziyor ev içerisinde...

taşları,kuru yaprakları elledi miniş elleriyle.değişik şeyler görüp dokunmanın keyfini yaşadı...
meraklı gözlerle herşeye dokunmak istedi.karlarla kaplanmadan her yer;geçen mevsimin kuruttuğu,çürüttüğü doğanın parçalarının çok pis olmayanlarını ellettim bende...
eve gelince önce elimizi,yüzümüzü güzelce yıkadık,kıyafetlerimizi kirli sepetine attık ve soğuktan pembecik olan burun ve yanaklarımızı ısıttık kalorifer peteğinin yanında...

bugünlerde kar yeri kaplamaya başladı bakalım karla tanışınca ne yapacak pamuş hanım...

14 aylık bir pamuşşş...

2008-12-23T10:18:00.008+02:00

şu dile bakın :) amacı yerde gördüğü alışveriş poşetini ele geçirmek...

cuma günü suçiçeği aşısını aldık ve aile hekimimize gittik.hem ceren'in kaydını hem de aşısını yaptıralım dedik.boyu kilosu ölçüldü yine maşallahı var,zorla yediriyoruz ama başarılı olmuşuz demek ki.sonra aşıya geçildi kolunu açtım pamuş hareketli ve güçlü olduğu için hemşire benimle birlikte başka bir hemşirenin de tutmasını istedi.tabi bizim sıkıntılı hanım daha iğne koluna değmeden bastı çığlığı neden beni tutuyorsunuz diye ve iğne olurken de sustu...iyiki 2 kişi tutmuşuz,nasıl karşı koyuyordu pamuşçuk :)

çıktıktan sonra da hemen yakında olan adliyeye gittik.babasının odasında oturdu,masasını tam anlamıyla talan etti :)) baktık olacak gibi değil hemen eve döndük...zaten babişinin de işi başından aşkındı.bak şimdi aklıma geliyor bir daha ki sefere babişin cübbesini giydirip koltuğuna oturtmak lazım pamuşu, tabi oldukça büyük olduğu için yerlerde sürünür ama komik olur eminim onun da hoşuna gider.böyle değişik şeylere bayılıyor zaten...

dün uykudan kalkınca ilk defa danino yedireyim dedim çok sevdi kaşığı alıp kendisi bir güzel bitirdi,hatta arada bana bile ikram etti :)) canım pamuşum çok paylaşımcı ve sevecen...

nasıl da ciddi yapıyor işini,yerken o miniş dudaklarının kenarlarına da azcık bulaştırmış...
pamuş şimdiye kadar hiç şeker,çikolata yemedi.çok azcık 1-2 yudum tattı ama ona yemek denirse tabi.kilosu ve boyu maşallah ileride olduğu için kilo yapacak şeylerden biraz uzak tutuyorum.sonra zaten bol bol yiyecek ne kadar geç başlasa o kadar iyi.çocuklarda 6.aydan itibaren yağlanma başlıyormuş ileride şişko bir pamuş olmak o da istemez herhalde...
herkese sevgileeer...

maden suyunun çocuklara yararları...

2008-12-17T17:22:00.004+02:00

Çocukların maden suyu içmesi zararlı mıdır?

Maden suyunun bilinen hiçbir zararı olmayıp, aksine vucudumuza sayısız yararları vardır. Büyüme çagındaki çocuklar kalsiyum, demir, çinko, florur gibi minerallere yetişkinlerden daha fazla ihtiyaç duyarlar. Bu ihtiyacı karşılamanın en iyi yolu bolca süt ve doğal suları tüketmeleridir. Madensuyunun içerdiği kalsiyum kemik yapısının, florur ise ağız ve diş saglığınıngelişmesi için son derece yararlıdır.

http://www.cocukvesaglik.net/news.php?readmore=265 sitesinden alıntıdır.

yararlı olduğunu biliyordum ama biraz da araştırayım dedim iyiki de araştırmışım artık pamuşa gönül rahatlığıyla vericem.

güzel çise'nin annesi sevgili fatma da doktoruna danıştığını ve zararının olmadığını aksine yararlı olduğunu söylemiş.biz bayram nedeniyle bu ay dr'a gidip soramamıştık,bilgilendirdiği için tekrar teşekkür ediyorum.

tatlı pamuşum...

2008-12-17T09:45:00.007+02:00

ceren'in bizi,bebişleri,çocukları "ooo ciciii ciciii"diye sevmesi...insanlarla olan iletişimi onun çok canayakın bir kız olduğunu gösteriyor.inşallah bu hep böyle olur.başka çocukların yanında sorun çıkarmıyor onlarla saklambaç oynuyor,ellerinden tutuyor,öpüyor ve kahkahaları taaa uzaklardan duyuluyor.

oyuncak için itişip durmuyor,vermek istemediği zaman sıkıca yapışıyor oyuncağına.elinden kaptırırsa çok mızmızlanmıyor zaten kaptırdıysa yeterince sıkı tutmamıştır ve elinden gitmesi de önemli değildir onun için...

hep böyle sevecen,komik,gülen,uyumlu bir kız ol emi pamuşum çünkü sana çok yakışıyor...

NOT:arkadaşlar önceki posttaki soda meselesine bir açıklık getirmek istedim yanlış anlamalar olmasın.pamuşum dolu soda şişesine önce dilini değdiriyor o tat çok garip geliyor ama merak ediyor işte,sonra şişenin sonuna gelindiğinde (zaten biz bardağa döküp içiyoruz) kalan birkaç damla birşeyi içiyor oda beklete beklete asitinden eser kalmıyor normal su gibi oluyor.esas onu cezbeden şişesi...yoksa benim kızım öyle zararlı bir şey olsa asla yaklaşmaz,demiştim ya çok temkinli diye :))

bu ne tatlı öpücük :))

2008-12-15T09:53:00.014+02:00

merhabalaaar...bayramın 4.günü geri döndük ama evdeki işler,misafir derken bir türlü yazamadım bloga.

kuzucuğum büyüyor hem de çok büyük bir hızla ve bunu hergün bize kanıtlamak istermişcesine yeni yeni şeyler ekliyor yapabildiklerine...artık tatlı mı tatlı,şirin mi şirin,maskara mı maskara bir kız çocuğu o.

bayramda yaptıklarıyla herkesi güldürdü durdu.ona gülündüğünü gördükçe coştu da coştu...

çok komik bir kız oldu pamuşum.

vedalaşırken öpücüklü el sallayıp durdu ve artık hafifçe dudak değdirip çekilmek yerine kocaman kocaman öpücükler konduruyor oramıza buramıza...biraz önce otururken bacağımı,elimi öptü ve sonra yanağıma defalarca koccaman mucccklar bıraktı.bundan güzel bir zevk olur mu dünyada?

bıdır bıdır sürekli konuşuyor anlayamayacağımız şekilde ama aralarda daha önce ondan duymadığımız anlamlı kelimelerde oluyor şaşırıyoruz.söylediğimiz kelimelerin ilk hecesi hemen ağzından çıkıveriyor.

"anne,baba,dede,dedi(kedi),bebi(bebek),al,vey(ver),aç,attı,mama,memme,haam(lokma ağzına gelirken),gel,alo" net söyledikleri(aklıma geldikçe ekliyorum).birkaç tane daha olacaktı ama şuan aklıma gelmiyor...

amasra pisisi...

ceren zaten kedi delisi "pıssi pissi"diye çağırıyor ve "dedi" diyor kedilere.

"gel pıssi pissi"

sevdiği reklamların birebir taklidini yapıyor :)) herşeyin yerini biliyor ve çok temkinli asla kendini garantiye almadan bir iş yapmıyor.olur olmaz atmıyor kendisini...

sodaya bayılıyor,kapıyor elimizden soda şişesini yüzünü buruştura buruştura içmeye çalışıyor.bozadan da tattı geçen gün onu da sevdi galiba :))...

çok ciddiyiz galiba sevdiğimiz bir şeyler çıktı tv'de.

aslında pek izlemiyor,birkaç reklam ve kukla tarzı çocuk programlarını seyrediyor.çizgi filmlerden hiç hoşlanmıyor.zaten bizde gün içerisinde genelde kapalı tutuyoruz tv'yi,beraber oyunlar oynuyoruz pamuşla...

bizden şimdilik bu kadar sevgiler hepinize...

İYİ BAYRAMLAAAR!...

2008-12-05T09:38:00.002+02:00

yarın Bartın'a gidiyoruz,hazırlanmak lazım tabi...

şimdiden herkesin Kurban Bayramı'nı kutluyoruz...umarım çok güzel bir bayram ve tatil geçirirsiniz,

kocaman SEVGİLEEER...

bizden ve sobe...

2008-12-01T14:34:00.004+02:00

ce-eee!önce saklanıp sonra o miniş başını köşeden çıkarmayı çok seviyor...

Merhabalar herkeseee...hem arayı uzatmayalım hem de geç kalınan sobemizi yazalım dedik.

öncelikle Pamuş'tan biraz bahsedeyim, yürüme işini ilerletti hatta artık ayaktayken eğilip yerden oyuncağını alıp destek almadan tekrar doğruluyor...

bana gelince,bugün belimi çok kötü incittim.temizlik yaparken birden bire oldu.daha öncesi de var tabi...pamuş'u yatağına koyarken de çok zorluyordum belimi bu üstüne eklendi.bu seferki gerçekten çok kötü şimdi bile nasıl oturacağımı bilemedim sürekli pozisyon değiştiriyorum...yaşadığımız yerde yakın bir akrabamızın yokluğu böyle zamanlarda hissettiriyor kendini.şu birkaç gün öyle gerekli ki...öğle ve akşamları sağolsun eşim çok yardımcı olur ama gündüz ve gece kalkmaları çok zor olacak.inşallah yakında geçer...

neyse,biz gelelim sobemize;sevgili yasemin ve esin sobelemişlerdi beni biraz geç oldu artık kusuruma bakmayın.konumuz "garip hallerim"...

1-tek sayıları severim,sayılarla ilgili bir şey yapacaksam tek olmasına özen gösteririm.

2-cüzdanımdaki paramı mutlaka bütüne tamamlarım;yani 58-59 varsa mutlaka 60'a tamamlarım.51 ise o 1'i hemen başkasına veririm.

3-kafamda bir yere gitmeyi tasarlarım,günü yaklaştıkça bir bahane bulup gitmekten vazgeçerim.

4-her şeyin yerinin aynı kalmasını isterim,yeri değişirse hemen eski yerine koyarım.

5-terslikten nefret ederim hemen düzeltirim özellikle terliklerin ters durması beni deli eder.başkasının evindeysek bile kalkar düzeltirim.

6-ağız sürçmelerini hemen yakalarım ve gülmeye başlarım.bazen ciddi ortamlarda oluyor gülmemek için elimi falan sıkarım :))

7-ciddi ortam demişken,bu ortamlarda mutlaka gülecek bir şey bulurum,yine sıkarım bir yerimi veya hemen bir bahaneyle dışarı atarım kendimi.

8-ayyy yere özellikle halıya saç düşmesi deli eder beni.

şu an aklıma gelenler bunlar.ben de semra'yı sobeliyorum.(semracım mimlere biraz karşısın ama :)) bakalım senin garip hallerin neler...

sevgileeer...

pıt pıt pıt ilk adımlar...

2008-11-24T11:11:00.004+02:00

artık yürüyor muyuz ,neyiz?daha öncesi de vardı ama sadece bu kadarını çekebildim.ileride ilk adımlarını görmek eminim çok hoşuna gidecek...

bu arada herkes genelde yürüsün eski günlerini ararsın diyor ama pamuş zaten maşallah emeklerken de işini çok güzel hallediyordu :)) mutfak,yatak odası,kendi odası vs. her yerin altını üstüne getiriyor.ben yürümesini en çok beraber elele dolaşmak için istedim.

bir de,buraya sabahtan yılın ilk karı yağdı ama hemen eridi.daha ne karlar yağacak diyorlar burası için,işte o karlarda kuzumla yürümek,kartopu oynamak istiyorum ben...

13 aylık kuzu...

2008-11-23T13:53:00.007+02:00

ceren 5 günden beri adım sayısını 5-6'ya çıkardı.artık odanın ortasına koyduğumuzda hemen emeklemek için yere atmıyor kendini.gidebileceği en yakın yeri gözüne kestirip 5-6 adımda pıt pıt pıt gidiyor.yalnız hala 1-2 adımlık mesafeler dışında kendi kendine isteyerek gitmiyor.mutlaka onu ortaya bir yere ayakta bırakınca ulaşacağı yere yürüyor...

adım atmaya hazırlanan koca göbekli pamuş...

adımlarını atarken işini ciddiye alan pamuş...

karıştırıcı pamuş...

farkedilince şirinlik yapmaya çalışan pamuş...

sevgileeer...

tırtıl keyfi :))

2008-11-19T10:21:00.005+02:00

cumartesi günü Ankara'ya gittik malum bayram yaklaşıyor hepimize ciciler aldık(sonunda ben de aldım çünkü ceren'e alınca sanki kendime almış gibi sevinip,eşimin ısrarlarını dinlemeyip vazgeçiyordum)

neyse,ceren'e kitap da alalım dedik en alt kata indik ve bu tırtılı gördük.ben arabasına bile binmeyi 3 aydır reddeden,hep kucakta gezen Pamuş'un binmek istemeyeceğini düşündüm ama çalıştıran kişinin ısrarlarına da dayanamayıp (!) bindirdik.sabah olduğu için pek kimseler yoktu ve bizimki tek başına kuruldu tırtıla ve tırtıl gitmeye başladı.

aaa bizimkinde ses yok halinden memnun...bitince yanına gittim indirmek için pamuş ı-ııh diyor :)) neyse 2.defa da bindi yine ı-ııh... e artık yeter,şarkıyla falan ilgisini dağıttık da öyle indirebildik yoksa akşama kadar dönüp duracak :)) demek ki bundan sonra işimiz iş,parmakla gösterip ıııh ıııh diye tutturacak...

inince karşıdaki oyuncakçıdan kitaplarını da aldık ama o 15-20 dk.da tırtıl çocukla dolmuştu.bizimkine çaktırmadan sıyrıldık oradan :)

çok kalabalıktı alışveriş merkezi.sonra carrefour'a gittik orası hele felaketti şaşırdık kaldık.hatta eşimle kriz falan diyorlar ama kriz mıriz yok bu memlekette dedik durduk :))

mecburen ikiye ayrılıp listedekileri almaya çalıştık tabi ben telefonu eşimde unutup bir de onları kaybedince,aradım durdum bizimkileri...

aramızda 7-8 metre kalmış ben hala göremiyorum onları.eşim bana sesleniyormuş tabi ben o kalabalıkta duyamadım.babasının bana bağırdığını gören Pamuş da başlamış "annee,anneee" diye bana seslenmeye.yani o kadar kalabalıkta ne yalan söyleyeyim eşimi duymadım da pamuş'un bana bakarak "anneee" deyişini duydum hemen...o kadar tatlıydı ki o kalabalıkta beni bulup,bana bakıp seslenmesi öyle hoşuma gitti kiii...

zorla merkezden çıktık ve eve doğru yola koyulduk.tabi sabah saatlerinde geldiğimiz yerden akşam ancak dönebildik...

ah pamuşum sende mi?..

2008-11-12T11:26:00.007+02:00

ah pamuşum ben bu cümleleri senin için kuracağımı nereden bilirdim...evet ceren 1 yaşına girdiğinden beri İŞTAHSIZ ve UYKUSUZ bir çocuk oldu... 2.ayından beri hep bir düzeni oldu ama şu 3 haftadır her şey altüst.uyumamak için çok direniyor ve çoğu zaman da kazanıyor :((

artık onun için yaptığım çorbaları,yemekleri ve hatta kahvaltısını yemiyor.babasıyla türlü şaklabanlıklarla anca yedirebiliyoruz ve çoğu kez de yarısı tabakta kalıyor...sadece ekmek,makarna,poğaça,kaşar peyniri gibi elinde tutup yediği şeyleri seviyor ama ben sebzeleri nasıl yediricem?..

bunda bir türlü gelemeyip sonunda 2 hafta önce çıkan üst dişinin ve yanındakininde eli kulağında olmasının payı var herhalde,en azından şimdilik ben içimi ferahlatmak için böyle olduğunu umuyorum :)

ayrıca beni ne zaman görse emmek istiyor.şimdi kendime şaşıyorum.pamuş daha doğmadan 1 yaşında emzirmeyi keserim diyordum hahaa... emmeden uyumuyor ki bizimki...6. aya kadar gündüz salıncağında uyuyordu,akşam da ya ayağımda ya da beşiğinde sallayarak uyutuyordum.sonra emerken uyumaya başladı ve kesinlikle başka şekilde uyumuyor şimdi yani hiç uyutmasam uyumaz...

neyse umarım bir şekilde rayına oturur bu durum,bakalım bekleyip görücez...

böyle bir şeylerin arkasından bize bakmaya bayılıyor.bu da en sevdiği oyuncaklarından biri olan çiftlik evi...

mama sandalyesinde oturuyor ama sadece oturmak için...

yemek mi o da ne?

yemese de, uyumasa da pamuşum çok tatlı yaaa...ne yapalım bu da bir evre herhalde (!)...

içimiz hep buruk...

2008-11-10T15:18:00.007+02:00

geçen 1,5 ayın Pamuş'u...

2008-11-03T09:59:00.007+02:00

uyku mahmuru pamuş...İzmit'teyken öğle uykusundan yeni kalktığında çekilmişti bu fotoğraf.bu arada pamuşumun göz rengi hiç bir fotoğrafta tam belli olmuyor.aslında mavi-yeşil ,normalde tanıdık tanımadık herkes onu "boncuk" diye seviyor...

ah ceren ah!1 adım atıyorsun (o da canın isterse) sonra yine emeklemeye devam...ayakta çok uzun süre desteksiz duruyor hatta alkış yapıp poposunu kıvırıp oynuyor :) ama sıra adım atmaya geldi mi 1 adım hooop yere atıyor kendini pıtır pıtır gidiyor...

geçen 1,5 aydır ceren'in artık çocuk olduğunu görüyorum.yapabildikleri hergün artıyor.

pamuş'un en sevdiği hayvan kedi...kedi gördüğü zaman (canlı,cansız) baş parmağıyla işaret parmağını birbirine sürtüp(klasik kedi çağırma hareketi) "pıss pıss" diyor kedilere.öyle tatlı oluyor ki onları çağırırken...

sevdiği şeyleri(çocuk,kedi) görünce yine ilk olarak "ayyy" diyor...artık çocukları,bizi bu ses eşliğinde eliyle seviyor.

pipetle bir şeyler içebiliyor yine son bir kaç aydır.nasıl çekileceğini 1 kere gösterdim hemen anladı.hatta geçen ay tatilden dönüşte koltuklara püskürtme numarası bile yaptı.lekeler calgon'un halı/döşeme spreyiyle 2-3 seferde ancak çıkabildi.

çalışırken ses çıkaran(bul.makinesi,çamaşır mak.,blender,süpürge,saç kurutma mak...) her şeyin adı "vuuu"...normalde çalışmasalar bile onları görünce hemen "vuuu" diyor.

her şeyin yerini biliyor ve yerinde değilse koymaya çalışıyor.çorap gördümü ayağına,toka saçına,mıknatıslar buzdolabına...Bartın'dayken eşimin yeni ikiz bebişleri olan çocukluk arkadaşının evine gitmiştik.sehpanın üzerinde saksı içinde küçük yapma bir çiçek vardı.yaprağı düştü.pamuş o yaprak düştükçe dalına koydu,düştükçe koydu :)) akşamın çoğunu onu düzeltmekle geçirdi :)))

öpücüklü el sallıyor :) önce dudaklarına götürüyor elini sonra da bize sallıyor.ayrıca öpüyor bizi artık pamuşçuğum sulu sulu.

yüzünün bölümlerini gösteriyor.

Bartın'da kayınvalidem soba yakıyor kışın.geçen ay gidişimizde ilk defa yakmıştı.ceren de yanından geçerken kulağına sıcak gelmiş herhalde ne zaman yanından geçse kulağını tutuyordu.şimdi sıcak dediğimiz her şeye "cıss ile tıss arası bir ses çıkarıp"kulağını tutuyor.kalorifer boruları,peteği,çaydanlık,çay bardağı,su ısıtıcısı,sıcak ne varsa hemen anlayıp kulağını tutuyor ve hiç yaklaşmıyor...

Manisa'da bizim taraf hep erkek torun.ceren ilk kız torun oluyor.tabi bu kadar erkek torun olunca etrafta hep arabayla oynayan kuzenlerini gördü bizimki ve hemen o da kuzenleri gibi arabayla oynamaya başladı :)) onların arabalarını alıp "fuuu" diye araba sürme sesi eşliğinde yürüttü onları.eee o kadar erkeğin arasında çok normal tabi...her hali o kadar tatlı ki...

insana çocuğunun yaptığı her şey ne kadar güzel geliyor.çocuklar hep gülsünler,sağlıkla mutlulukla etrafa kahkahalarını duyursunlar!...
herkese sevgileeer.
ayrıca önceki postlarda pamuş'un yeni yaşını kutlayan herkese çok teşekkür ediyoruz.

3 doğum günü,3 tat...

2008-10-28T16:08:00.005+02:00

ilk doğumgünümüz Manisa'da oldu...

ilk pastamız...

bu da Bartın'daki kutlamamız...

son olarak da tam gününde evimizde kendi kendimize 1.yaşımızı kutladııık...bu arada pastadan bıktığımız için tiramisu yaptım ve süsledim pamuşum için :) ...

pamuş (babasından öğrenmişti) mumu üflüyor,tabi nefesi oralara kadar yetmediği için yardımına yetiştik...

tekrar nice yıllara ceren'imiz...nice yaşlara...

:))))))))

2008-10-28T15:17:00.001+02:00

ben şu wo.rdp.ress'e hiç alışamamıştım zaten,yine buradayız :))))))
yalnız bu işin cılkı çıktı desek doğru olur herhalde...

yeniden merhaba...

Pamuş Ceren'imiz 1 yaşında...

2008-10-23T09:15:00.003+03:00

Uluslararası arkadaşlık ödülü-''Friendship Around The World Award"

2008-10-21T10:12:00.013+03:00

öncelikle sevgili "smilena" yani semra'nın, sonra zeynep ve dilek'in bu güzel hediyesi için çok teşekkür ederim.gerçekten çok hoşuma gitti.ben de bu hediyeden tüm blog arkadaşlarıma gönderiyorum,aşağıya temsilen birkaçının(dayanamadım çoğunun :)) adını yazıcam...kabul ederlerse çok sevinirim...

hepinize sonsuz sevgileeer...

semra

zeynep

dilek

kübra

aybike

fatma

annecik

seyhan

aysun

muko

ayça

yasemin(burak'ın annesi)

keo

yasemin(afra,erva'nın annesi)

esra(doruk'un annesi)

figen

kelebek

betül

gökkuşağının rengi

nagihan

sevil

esra(ece'nin annesi)

esin

senem

emine

dilara zişan'ın annesi

sermin

nurcan

pıtırcık

denizanası

pamuşun park keyfi

2008-10-10T15:27:00.003+03:00

çarşamba günü geldik ve yarın yine gidiyoruz :) bu sefer Bartın'a...

giderken ve dönerken pamuşun İzmit'teki halasına uğradık.eniştesi onu evlerinin önündeki parka götürdü bizimki bayıldı tabi bu duruma...İzmit'te hava akşamüstü soğumaya başlamıştı, ceren'in kışlıklarını götürmüştüm işe yaradı...

kuzu yaaa...yerim seni...

gelince tatilimizi daha ayrıntılı anlatıcam...şimdilik hoşçakalııın,sevgileeer...

herkese şimdiden iyi bayramlaaar! sobe...

2008-09-26T10:22:00.009+03:00

bugün bir terslik olmazsa yola çıkıyoruz,artık ne zaman geliriz bilinmez belki felekten 3-5 gün daha izin çalıp tatilimizi uzatabiliriz.yalnız bizi tek endişelendiren pamuş'un üst dişlerinin geliyor olması ve uykuya zor dalıyor umarım gittiğimiz yerlerde rahat ettirebiliriz hanımı...

hepinize şimdiden bebişlerinizle,sevdiklerinizle İYİ BAYRAMLAR diliyoruz...

sevgili gökkuşağının rengi beni sobelemişti ev yaşamında hoşlanmadığım şeyler konusunda biraz geç kaldım ama kusura bakma canım;

~~ mutfakta bir şeyler hazırladıktan sonra etrafın dağınık bırakılması,

~~çekmecelerden bir şey alındıktan sonra açık bırakılması,

~~banyo terliklerinin ıslak bırakılması,

~~dağınık oda (gerçi ceroşun oyuncakları sayesinde bu oturma odamızda hep olmaya başladı :))

~~komşuların geç saatlerde gürültü yapması,

~~su akıtan çeşmeler (buna hiç dayanamam alırım su anahtarını ben bile yaparım :))

~~haa bir de mutfakta yemek yaparken başımda birinin durmasından hiç hoşlanmam kesin bir şeyleri döküveririm :))

ben de çilekçiğin annesi kelebeği,çınar'ın annesi sermini, zeze & uci'yi ve kaan'ın annesi sevil'i sobeliyorum...

hepinize sevgileeer...

kocaman "11"

2008-09-23T10:48:00.005+03:00

pamuşum 11 aylık oldu...tatlılığına tatlılıklar katarak da büyümeye devam ediyor.bu aylar için "tam sevmelik zamanları" derler ya, hani artık küçük diye aman incinecek aman bir yerine bir şey olacak telaşlarının azaldığı aylar bitince ve poposuna pat pat vurmalar,gıdıklamalar,oyunlar onu çok güldürmeye başlayınca bunun doğru olduğunu anlıyor insan...

pamuşumuz 1,5 aydır çok değişti,sanki kocaman bir insan gibi yani yavruluktan çıkmış gibi...her şeyi anlıyor,şakalara gülüyor...yaptığımız bir şey hoşuna gidiyorsa hemen o da taklidini yapıyor ve bi daha bi daha karşılıklı sürüp gidiyor bu.

uzun zamandır pamuş artık babasını kapıdan el sallayarak uğurluyor,o giyindi mi daha kapıya gitmeden anlıyor gideceğini ve hemen el sallamaya başlıyor :) kendi de giyinip kapıya yöneliyorsa kucağımızda,hemen arkada kalanlara bay bay yapıyor ...

müzik çalınca dans etmeye devam ediyor,artık alkış eşliğinde...

yine işaret parmağını istediği bir şeyi almak için veya göstermek istediği bir şey varsa kullanmaya devam ediyor.

bu aralar en komik hareketi ise; yapmasını istemediğimiz bir şeyi yaparken veya gitmesini istemediğimiz bir yere giderken hemen karşıdan "ceren hııııı"diye parmağımızı sallayarak sesleniyorduk.şimdi yine aynı şeyleri yapmadan önce bize dönüp "hııı" diyor ve o da parmağını bize sallıyor :))) artık o tonla "ceren" dediğimizde hemen yapmaması gerektiğini anlayıp o tatlı "hııı"sıyla birlikte parmağını sallıyor ve vazgeçiyor.

hele geçen gün öldürdü beni gülmekten.odasında yeni uyanmış,ayağa kalkmış etrafa bakınıyordu.ben de uyandığını görünce hemen içeri gireyim dedim aniden benim sesimi duyunca bir korktu hemen bana kaşlarını çatıp parmağını sallamaya başlamaz mı :))) "niye böyle aniden girip beni korkutuyorsun" diyor kendince...:))))

eline yemesi için bir şey verdiğimizde de, "güzelmiymiş kızım diyorum" iki yana sallanarak "mmmmhhhh" yapıyor ve etrafındaki herkesi güldürüp duruyor.bunu 1-2 kere karşısında yapmıştım hemen kapmış.

bu arada böyle ipli şeylere bayılıyor ağzına alıp emiyor hemen :))

geçen pazartesi günü Ankara'ya gittik.bu oyuncaklara bir oturtalım dedik hoşuna gitti :)

topla karşılıklı "attııı"lar eşliğinde oynayıp duruyoruz."abi,abla" demeye de başladı bu aralar.desteksiz durma sürelerimiz de ilgilendiği bir şey varsa karşısında 8-9 saniyeyi buluyor ama aklı başına gelince hemen emeklemek için yere oturuyor...

yani bu aralar gördüğü her şeyi hemen öğreniyor algıları çok açık maşallah!...bizden şimdilik bu kadar,cuma yola çıkıcaz Manisa'ya doğru oradan da İzmir'e geçicez inşallah.hazırlıklara başlamam gerek,eee havalar çok soğudu buralarda artık daha sıcak memleketlere göç etmemiz gerek :))

sobe "özenti gençlik"

2008-09-17T10:24:00.004+03:00

sevgili yasemin sobelemişti "özenti gençlik" konusunda.uzun zaman oldu yazamadım kusura bakma yasemincim bu aralar bir iftar davetinden diğerine koşturuyoruz,arada ben de alıyorum o yüzden ara çok açıldı...

evet yaşımız ilerledikçe (sanki çok yaşlanmışız gibi :)) arkamızdan gelen gençliğe bakınca bizim özellikle lise yıllarımızdan daha farklı olduklarını bariz görüyoruz.bizim yıllarımızda da büyüklerimiz aynı şeyi bize söylerlerdi ...

bence gençliğin üzerine de fazla gitmemek gerek.malum onlar daha kişilik arayışındalar ve ne görseler özeniyorlar.biz de öyle değil miydik veya hala öyle değil miyiz?ama bir farkla...sorun anne-babalarda bence...ilgi eksikliği şuan ki gençliğin bizden biraz daha farklı olmasına yol açtı.farklı derken bizler özentilerimizi açığa çıkarmada kısıtlıydık yani sadece özenmeyle sınırlıydı genelde ama şimdiki gençler bunu rahatça yapabiliyorlar...işte ailenin verdiği eğitim kendini burada gösteriyor.gençler bu özenti şeylerin kendine uygun olup olmayacağının kararını kendi vermeli,her şeyi gözü kapalı yapmamalı...

bizler de geleceğin gençlerini yetiştiriyoruz,onlarda bu özenti fırtınasına kapılacaklar.bence bizim görevimiz şu olmalı;küçük yaştan itibaren onlara ne kadar güzel bir eğitim,ahlak anlayışı verirsek onların da o yaşlarda kendilerini bilmelerini,kendi kararlarını verirken bilinçli davranmalarını o kadar sağlamış oluruz.

gençlik yani o adı üstünde deli kanın vücutta dolaştığı yılları ne kadar az,tamiri kolay hatalarla geçirmelerine yardımcı olursak o kadar iyi bir anne-baba olmuşuz demektir...

pamuş iş başında...

2008-09-09T10:15:00.004+03:00

bu aralar her şeyi alıp bize uzatıyor...

önceki haftasonu Bartın'a gittik.pamuş'un aylık kontrolü vardı.yeni dr.u orada ve çok deneyimli,çok tatlı,çocuk dilinden çok iyi anlayan biri.ceren'in maşallah kilosu ve boyu ayından yine önde.gelişimini çok iyi buldu dr.umuz...

daha sonra da parka gittik.biraz sallandı ceren ve biz bir şeyler içerken oda pipetlerimizi alıp,bir de masaya çıkıp oyun oynadı kendince.

marketteki araba şeklindeki sepetlere bayılıyor.hemen oturup direksiyonu,kontak anahtarı ve kornasıyla oynuyor... sanki kırk yıllık şoför :))

" önce bir çalıştıralım... :)) "

bütün erkek şoförlere inat çok iyi bir sürücü olacak bizim kızımız...

geçen haftalarda ev sahibimiz geldi hoşgeldine.ceren'e de kocaman bir bebek almışlar.biz pamuş'a hiç bebek almamıştık daha değişik şeyler alıyorduk.pamuş paket açılınca bir sevindi.kendi kendine bir şeyler söylemeye başladı.şimdi yine pek yüzüne bakmıyor onun sevdiği şeyler şişeler,kalemler,fıçı şeklindeki oyuncakları ve çın çın öten topu.o topa bayılıyor.onu fıçıların içine koyup sallıyor,elinde sallayıp duruyor :))

pamuş babasını su doldururken izlemiş ve o günden beri su damacanasına taktı.onu ittire ittire halıya kadar dayıyor (şu an ortalamış vaziyette),üstüne basıp su akıtmaya çalışıyor ve yarıya kadar bastırabiliyor,şükür daha su akıtamadı ama :)

şişe kapaklarını bir de çok seviyor açmaya çalışıyor ve açıksa kapağını bulup kapatmaya çalışıyor...

bulaşık makinesi yine en sevdiği şeylerden biri...kapağı açıksa hemen geliyor görevinin başına başlıyor kaşık-çatalları bana vermeye.ben çalıştıracağım sırada bak şimdi vuuu... yapacak demiştim.şimdi ne zaman yanına gelse vuuu... diyor tombili...

şimdilik bu kadar,hepinize sevgileeer...

hamarat kızım benim :))

2008-09-03T13:49:00.003+03:00

artık ne zaman bulaşık makinesinin kapağını açsam pamuş gelip kaşıklıktan yıkanan kaşık çatalları bir bir çıkarıp bana veriyor.acaba bu kız çok mu hamarat olacak? (inşallah!)

önce kaşıklaaar...

sonra çatallaaar...

En Sevgili Yemeğimiz

2008-08-28T14:43:00.006+03:00

eveeet en sevgili minik'in annesi Kübra,minişlerimizin severek yedikleri yemekleri yazmamızı istemişti ben de ceren'in en sevdiği çorbalardan biri olan kıymalı,terbiyeli sebze çorbasını yazmaya karar verdim.zaten dün de bu çorbayı yapmıştım iyi denk geldi :))

efenim çorbamızın içinde mevsime göre hangi sebzeler varsa konuluyor.patates,havuç,yeşil veya kırmızı biber mutlaka koyuyorum.bunun yanında evde başka sebzelerden ne varsa ilave ediyorum.ayrıca kıyma oluyor bu çorbanın içinde.piştikten sonra biraz un,bolca yoğurt ve eğer yumurta yememişse(sabah yediği için genelde koymuyorum) yumurtayla terbiye yapıp karıştırıyorum.

üzerini de nane ve zeytin yağıyla süslüyorum.

bizim evde çorba süslemesinde kimin çorbasıysa baş harfini yazıyorum veya bir kalp vs gibi süslemeler yapıyorum :)) hoş oluyor...

hadi bakalım diğer annelerden de bekliyoruz,sevgileeer...

çorbamızın tarifi açık şekilde istenmiş,biraz daha açalım:ben içine koyacağım sebzeleri önce buharda pişiriyorum besin değerleri kaynarken ölmesin diye.başka bir tencerede çorba için gerekecek kadar su ile kıymayı pişiriyorum,en son içine tel süzgeçten geçmiş sebzeleri koyup biraz karıştırıp altını söndürüyorum.başka bir tarafta çorbanızın ölçüsüne göre biraz un,yoğurt ve istenirse yumurta ile terbiye yapıp çorbanın içine ilave ediyorum,bir taşım kaynatıp altını kapatıyorum,bu kadaaar...üzerine nane ve zeytin yağı,süslemesi size kalmış :))

bak şu pamuşun yaptıklarına...

2008-08-26T10:59:00.004+03:00

pamuşum haftasonu biraz ateşlendi ama 38'den yukarı çıkmadı.dün birden iniverdi ateşi calpol verdik sadece ama sebebini anlayamadık.halsiz falan da değildi pek yani yine aynı pamuş'tu...Allah bebişlerimizi daha kötüsünden korusun...

bu arada pamuş'un en sevdiği şey mama sandalyesini oradan oraya itmek oluyor.bu sefer gidecek pek yeri yoktu sandalyenin ama pamuş yine de yılmadı :))

çöp balığı pamuşşş...

2008-08-20T09:58:00.003+03:00

pamuşum büyüyor ve tatlılığına tatlılık katıyor...neredeyse 10 aylık oluyor artık.

işi gücü yerlerde gözle görülemeyecek kadar küçük ne varsa toplayıp lüüüp ağza atmak...aynı çöp balığı gibi. :)) (balık beslemiş olanlar bilirler çöp balıkları hep altta gezip çöpleri,artıkları yerler.)yerleri süpürüp,silip duruyoruz ama nereden buluyorsa miniminnacık bir şey buldu mu küçücük parmaklarıyla tutup,yakalayamazsak ağzına atıyor.zaten gözümüz hep üstünde ama kaçırmışsak geviş getirmesinden anlıyoruz :)) çıkarmaya çalışıyoruz...

hep bir işi var pamuşun.gözler fıldır fıldır, çok dikkatli izliyor her şeyi.çekmece kurdu aynı zamanda...hemen gidip açıyor içinde beğendiği bir şey varsa çıkarıyor oynuyor.bazen parmaklarını sıkıştırıyor ama hemen müdahaleyle kurtarıyoruz ceroşu...

"ver" dediğimizde verince alkış yapıyoruz o kadar çok seviniyor ki...yine bir şeyi "al" dediğimizde alıp başarma coşkusuyla kahkaha atıp duruyor.

babası eve gelince bir sevinme bir sevinme...sonra hoop kucağa ve hemen babasının gömleğinin cebindeki kalemi alıyor.kalem yoksa cebi açıp içine bakıyor,ısrarla arıyor kalemi :)) babasını gönderirken de canı isterse bay bay yapıyor sabahları...

müziklerde oynamaya başladı sallanıp duruyor ve hemen alkış yapıyor.oturuyorsa eliyle tempo tutuyor...

kedilere baygın(annesi kılıklı).kedi gördüğü an hemen meşhur kahkahasını atıyor.kedi kaybolana kadar izliyor onu...bir de çocukları çoook seviyor.onlara gel gel yapıyor...son 2 haftadır cumartesi günleri Ankara'ya gidiyoruz.orada çocukları gördüğü zaman deliriyor...o kadar tatlı oluyor ki...küçük büyük hiç farketmiyor yeter ki çocuk olsun...

kendi kendine oyunlar türetiyor...konuşmayı da ilerletiyor.söylediğimiz kelimelere yakın sesler çıkarıyor...gözlerimizin içine baka baka anne-baba deyişi bizi mest ediyor.bir iki hafta önce ben yatarken babasının kucağından bana bakarak "anne gel" demesi hele babasıyla beni hayrete düşürdü.denk geldi herhalde diye düşünmüştük...ama şu an bu fikirde değiliz :)) büyüyor işte pamuşumuz büyüyor...

ceren'e yakın doğumlu bebişlerin 1.doğum günleri yavaş yavaş kutlanmaya başlandı.bizi de bir heyecan alıyor pamuşun da doğum günü yaklaşıyor diye.bakalım nasıl olacak,nerede,ne zaman olacak?malum burada yalnızız yani akrabalardan uzağız.artık nasıl yaparız yavaş yavaş planlar kurulmaya başlandı...zaten eskiden beri doğum günlerine çok önem veririm,inşallah kuzuya da güzel bir gün yaşatırız...

şimdilik bizden bu kadar,hepinize sevgileeer...

pamuşum tay tay...

2008-08-11T11:23:00.005+03:00

pamuşum neredeyse 1 aydır böyle tutunarak her yere gidiyor...bir elini de bırakıyor,bakalım cesaretlenip iki elini ne zaman bırakacak merakla bekliyoruz... bu arada kameranın ayarlarıyla oynanınca kötü çekilmiş...

yeni yerimizden,yeni evimizden,yeni hayatımızdan merhabaaa!

2008-08-04T09:37:00.009+03:00

herkese merhabaaa...aslında geçen hafta cumartesi günü geldik ve int.de perşembe bağlandı ama malum ev yerleştirme ve sağlık problemlerimizden dolayı bir türlü yazamadım.diğer blog arkadaşlarımızı gezdim,kim ne yapmış ,nasılmış diye baktım ama yorum bırakamadım.çok özlemişiz herkesi...

artık rahat rahat gezebilirim bloglar arasında çünkü iyice yerleştik artık.

hiç kolay olmadı ama başardık.çünkü pamuş Bartın'da biraz rahatsızlandı.sıcak havayı hiç sevmedi ve gece ile gündüz arasındaki sıcaklık farkından dolayı son gün öksürüp durdu.şükür ki ateş falan olmadı zaten hemen dr.a gittik.o da önemli bir şey olmadığını söyleyince rahatladık...

pamuşu iyileştirelim derken 2 senedir hasta olmayan ben de hastalandım.hala tam iyileşemedim.evi yerleştirirken soğuk aldım herhalde.bu arada burası da sivas'ı aratmıyor kısa kolluyla dolaşmak biraz zor.dün fena değildi de biraz açılıp saçıldık :))

gelelim pamuşaaa...

*pamuşum hiç durmuyor.oradan oraya sıralıyor 3 haftadır.babaannesinin evinde de koltuktan koltuğa geçmeyi becermişti şimdi masalara,mama sandalyesine,oradan koltuklara,tv sehpasına(buna hep engel olmaya çalışıyoruz ama arkamızı döndüğümüzde hemen orada buluyoruz) tutuna tutuna dolaşıyor.kameraya çektim sıralamasını bir ara ekliycem bloga...tek eliyle tutunup duruyor artık.yere eğilip hiç oturmadan yerden oyuncağını alıp kalkıyor...

*'gel gel' diyor tabi 'del del' diyerek ve eliyle de işaretini yapıyor...

*'al, ver'i öğrendi.mesela "ceren ver kumandayı "diyoruz hemen kumandaya bakıp alıyor ve bize veriyor.yine herhangi bir şeyi al diyoruz alıyor.tabi bu işlemler sonunda alkış yapıyoruz çok hoşuna gidiyor...

*bu arada sadece uyurken aldığı emziğini de kendi kendine bıraktı :)) hiç istemiyor artık...
*çocuklara bayılıyor.nerede bir çocuk görse hemen çığlıklar atıyor,kendine özgü çok tatlı bir gülüşü var onu yapıyor...herkes pamuşa bakıp gülüyor ve sevmeye geliyorlar.bir de şu hiç beklemediğimiz anda birden öpmeleri olmasa...tanımadığımız koca koca adamlar gelip birden öpüveriyorlar :( hemen siliyoruz yanaklarını...

havanın soğukluğunun kanıtı...önceki gün dışarıya böyle çıktı pamuş...

bu da adliyenin verdiği veda yemeğinden.aslında masanın diğer başında oturmamız gerekiyordu ama bebiş arabalarıyla zor olur ve sıkılınca bahçeye çıkarıp dolaştırırız diye diğer başa oturduk ama pamuş bununla da yetinmedi masanın üstüne oturup en başta olmak istedi :)) buraya oturunca bir mutlu oldu pamuş ki sormayın herkesi inceledi.bütün gözler de ondaydı masanın gülü oldu...
sivas'tayken başlamıştı minicik parmaklarıyla yerde bulduğu miniminnacık şeyleri toplayıp incelemeye...hatta uçan minicik (perde böceği derler bizde) böcükleri alıp kanat,ayak ne varsa parçalayıp incelemeye...kaç kere yakalamıştık bu halde onu.şimdi de yerde minicik birşey görsün hemen alıyor,elleri parmakları arasında gezdiriyor ve yakalayamazsak hooop ağza...çok zor onlara yetişmek çoook...gözümüz hep üstünde ama yine de arada kaçıyor işte son anda yakalayabildiğimizi yakalıyoruz...

veee bu yaz buralardayız.çünkü diğer hakim tatile çıkmak için bizi bekliyormuş.bugün 32 günlük izne çıktı ve tek hakim eşim kaldı burada.bu yüzden sadece haftasonları Bartın'a,Safranbolu'ya ve Ankara'ya gidebilicez ama benim memleket hasretim sürecek.tam 1 sene oldu gitmeyeli.artık bayramda gideriz diyoruz Manisa'ya,İzmir'e... neyse artık ne yapalım bizimkiler gelirler belki bu arada buralara...
neyse,şimdilik bizden bu kadar en yakın zamanda yine burada olucaz hepinize sevgileeer...

taşınıyoruz...

2008-07-16T17:37:00.003+03:00

yarın sabah bir terslik olmazsa taşınıyoruz...( bu arada önceki posta yorum gönderen herkese teker teker teşekkür ediyoruz pamuşla...) uzuuun bir yol var umarım pamuş rahatsız olmaz malum sıcaklar ve diş...dişimiz bir anda çıkıverdi hiç haber vermeden 2. de yolda.kabarmadan birden uçları görünüveriyor.biraz sıkıntı yapıyor tabi...

en kısa zamanda bağlatıcaz inşallah int.i,görüşmek üzereee...hepinizi öpüyoruz...

sevgileeer...

beklenen diş sonunda teşrif etti :))

2008-07-08T09:47:00.007+03:00

her zaman parmağımız ağzımızda...yerden kalkarken bileee...ama sebebi varmış...

Artık ümidi kesmiştik :)) ne zamandır geliyormu diye bile bakmıyorduk...ta ki pazar günü sık kaka yapmaya başlaması ve gece saat başı uyanmasına kadar...ne zamandır geceleri zaten huzursuz uyuyordu ama dediğim gibi biz ümidi kestiğimiz için hiç dişe bağlamıyorduk.

dün aklıma geldi acaba bu uyku problemi,kaka konusu dişe mi bağlı acaba diye baktım ağzına...bir de ne göreyim altta sağda minicik bir beyazlık...

evet sonunda bizim de kuzumuz dişli kuzular kervanına katıldı tam 8,5 aylıkken...

bu arada bizim taşınma işi hız aldı çünkü 1 hafta sonra bir aksilik olmazsa buradan ayrılıcaz.babişimiz bu akşam gidiyor bakalım ev tutmaya inşallah gönlümüze göre bir ev bulabilir.pamuşla 1 gün yalnız kalıcaz ana-kız...

ev taşınırken biz Bartın'da olucaz,sonra yerleştirmeye gidicez...en kısa zamanda nete bağlanmayı umuyoruz...

~~ ayrıca güzel dilekleriniz için hepinize teker teker teşekkür ederim...

şimdilik bizden bu kadar...hepinize sevgileeer...

güzel bir şey oldu:kuzum biraz önce koltuğun kenarına tutunup kendi kendine ayağa kalktı :)) ay çok mutluyum...pamuşum hergün yenilerini ekliyor yapabildiklerine...

:) , :ı , :o , ;)

2008-07-03T09:42:00.011+03:00

merhabaaa;mutluyuz,biraz buruğuz,umutluyuz,meraklıyız,heyecanlıyız,telaşlıyız,şükür ki huzurluyuz...

bu duyguları yaşamamızın sebebi tayin yerimizin belli olması...ÇANKIRI/ÇERKEŞ...3 yıl için yeni yuvamız olacak olan yer...

tercih ettiğimiz yerler arasındaydı ve çıkınca mutlu olduk...

buradan ve en önemlisi arkadaşlarımızdan,burada bizim gibi geçici kalıp yeri geldiğinde akrabamız kadar yakın olan,birbirimizden başka yakınımız olmadığı için her şeyimizi birbirimizle

paylaştığımız dostlarımızdan ayrılacağımız için buruğuz...

yeni bir yer,yeni arkadaşlıklar,yeni bir ortamımız olacağı için umutlu,meraklı,heyecanlıyız...

taşınma işi çok zor ve uzun bir iş olduğu için,toplayıp toplayıp baktığımızda hala bir çok şeyin ortada olduğunu gördüğümüz için telaşlıyız...

Çerkeş eşimin memleketine 2-2,5 saat uzaklıkta ve sonunda akrabalarımızdan bazılarına bu kadar yakınlaşmak,Ankara'ya sadece 130 km uzaklıkta olması nedeniyle eşimle benim en sevdiğimiz yerlerden birine bu kadar yakınlaşmak,Karabük'e Çankırı'dan daha yakın olması sebebiyle Safranbolu'ya yakınlaşmak bizi gerçekten çok mutlu etti...

inşallah orada da buradaki gibi mutlu ve huzurlu oluruz,iyi insanlarla karşılaşırız...

sevgileeer...

8.ay ve sobeee...

2008-06-25T15:36:00.010+03:00

ah caaanım fiskos örtüm...

Tombilim dünyaya geleli 8 ayı oldu.her ay olduğu gibi bu ay da dönüm noktalarımız vardı.önce en önemlisi emekleme…sonunda çevresinden hariç diğer yerlerdeki şeyleri de keşfe çıktı…tabi ki en sevdiği yerler kablolar ve tehlikeli alanlar… koltuk kenarına tutunup kendisi yerden kalkmaya çalışıyor…ayakta durmak çok hoşuna gidiyor.koltuğa dayanıp ayakta oyun oynuyor kendi kendine.her yaptığımızı taklit etmeye çalışıyor,alkış yapıyor,el sallıyor,gel gel ve tel sarar yapıyor(acele yazarken bunları unutmuşum ekleme yaptım :))…

Bir diğer önemli gelişmemiz, “anne,dede”den sonra “anane,bu,mama,baba” kelimelerini söylemeye başlaması oldu.söylediğim her şeyin benzer sesini çıkarabiliyor,mesela balon dediğimde "bıloon" gibi sesler çıkarıyor...

Sebep sonuç ilişkilerini de kavramaya başladı geçen ay.kumandayı alıp tv’nin ayarlarını değiştiriyor.yanlışlıkla kumandanın üzerine oturduğumuzda falan görüntü değişince hemen kumandaya bakıyor.tv izletmemeye çalışıyoruz ama biz izlerken reklam başlıyorsa hemen dönüp sonuna kadar bakıyor.bir de daha önce yazdığım gibi t.rt’deki 15 dk.lık kuklaların olduğu "elma kurdu" programına bayılıyor.kuklaların hareketleri onu çok güldürüyor…

Babasıyla kuzu hakkında konuşuyorsak hemen bize dönüyor ve sanki söylediklerimizi anlıyormuş gibi gülmeye başlıyor….bazen öyle oluyor ki sanki kızım kocamanmış ve benim dediğim her şeyi anlıyormuş gibi geliyor…ama daha 8 aylııık…biz kaç 8 ay devirdik o daha ilkinde…inşallah bütün bebişlerimizin ömrü çok uzun olur güzel bir yaşam sürdürürler,istedikleri gibi hayatlarına yön verip hedeflerine ulaşırlar…

ŞİMDİ GELELİM SOBEYEEE…

Çise’nin anneciği Fatmacım beni sobelemiş…konu:Bebişimi nasıl severim…

Açıkçası dıştan çok normal bir aile gibi duruyoruz ama içimiz deli dolu :)) biz ceren’i severken klasik biçimde sevemiyoruz,ruhumuzda yok… illaki ona isimler takıcaz,öyle çağırıcaz…daha doğmadan bu isimler sıralanmaya başlamıştı…
İlk önce bilindiği üzere PAMUŞŞŞ…pamuğun yumuşamışı :)
En klasik olan KUZUUUM BENİM…
Sonra sırasıyla KUZUŞUMMM,ŞİPŞİLLİ,TOMBİLİ GUPPAK (aslı tabiki de gaydırı guppak),TOMBİ HILFIGER (yine bunun da aslı bildiğiniz gibi şu ünlü giyim firması ve sahibinin adı olan Tommy Hilfiger biz onu pamuşa uygun çevirerek tombi yaptık),TOMBİLİM BENİM,TOMPİLİ,SIKMALIK PORTAKAL ve hepimizin bebişlerimize söylediğimiz yine klasiklerden biri olan DÜNYA GÜZELİ…
Hoşumuza gidiyor böyle isimler takmak.ben küçükken benim de bir sürü takma adım vardı ve hala arada bizimkiler bunları kullanırlar ama buraya yazamam çok komik olur :)) koskoca kadınım artık kendimi rezil edemem cümle aleme :))...
Pamuşu severken poposuna vurmak,onu yoğurur gibi sevmek çok hoşuma gidiyor.pamuşun da bundan bir şikayeti yok gülüp duruyor…sevilmeyi çok seviyor benim kuzum…biz de onu heeep sevicez...

eveeet şimdi gelelim şanslılara kimi sobeleseeem tamam buldum Ege ve Ela ikizlerin annesi Seyhan ve Erenciğimin annesi Aybike’yi sobeliyorum…

sevgileeer...

kıpırdak pamuşummm...

2008-06-20T10:26:00.005+03:00

pamuş emeklemeye (yani sürünmeye) başladığından beri her yere gidiyor.Özellikle de en gitmemesi gereken yerlere...Kablolar,elektrikli eşyalar,tv altındaki dolap...Odadan 1 dk.lığına çıkmam gerekiyor bakıyorum bir sessizlik;hemen koşarak geliyorum ki oturduğu yere ne kadar uzak olursa olsun kuzu ara kabloya erişmiş karıştırmakla meşgul.O kadar kısa sürede hedefe ulaşıyor ki hızına yetişmek mümkün değil.Ara kabloyu burada koruyucu bulamadığımız için bantla sardık şimdilik...

yeni evi pamuş'a göre düzenliycez,inşallah rahat güzel bir ev bulabiliriz gideceğimiz yerde çünkü her zaman lojman olmuyor...Doğrusu lojmandan da sıkıldım çünkü doğrudürüst bakım yapılmıyor.Herkes nasıl olsa gideceğim diye hoyrat kullanıyor.Bakalım artık önce neresi olduğunu bir öğrenelim de şimdiden konuşmak da yersiz...

fıstık pamuşşşşşşş...uyuyor gibi durmuş ama uyumuyor bir sonraki yaramazlıklarını düşünüyor :))

Dün akşam arkadaşlarımıza davetliydik.Ne zaman onlara gidecek olsak pamuş o gün az uyuyor ve hemen uykusu geliyor.Yerinden başka yerde akşam uykusuna yatmaya alışık olmadığı için biraz tedirgin oldum.Çünkü bu sefer çok büyük hazırlık yapmışlardı kalabalıktık ve sazlı sözlü olacaktı...Önce biraz uykusuzluktan mızmızlandı gittim sessiz bir odaya emerken uyudu.Bir oh çektim...Tam yerine koydum koca koca Kangal Köpekleri havlamaya başlamazmı...Bizimki ağlayarak uyandı tabi...Ondan sonra ne yapsam fayda etmedi her köpek havlamasında başladı ağlamaya.Baktım olacak gibi değil terasa milletin yanına geldik.Arabasını allahtan çıkarmıştık.İçine oturttum,arabayı hafif hafif sallamaya başladık gözler kısıldı ve sonunda uyudu...5 aileydik ve o kadar ses vardı ki banamısın demedi...Saz eşliğinde türküler söylendi,kahkahalar atıldı,bizim hanımların dedikodusu bitmedi ama hiçbir şey rahatsız etmedi...Yolda da uyudu eve gelince de hemen emzirip uyuttum...Maşallah gece de sorun çıkarmadı...Yani anladık ki kuzuyla biz her yere gidebiliyoruz şu an,inşallah hep böyle olur...Arkadaşlardan birinin oğlu Ceren'den 3 hafta küçük onlar cesaret edemediler getirmeye.Bizim zaten bırakacak kimsemiz olmadığı için mecburuz ve hiçbir şeyden de geri kalmıyoruz :))

yine iş güç peşinde :))... çok işi var bu pamuşun çoook...

sarkık yanak pamuşşşşşşşş...

bizden şimdilik bu kadar,hepinize SEVGİLEEER...

seni gidi yaramaz pamuuşşş...

2008-06-16T10:24:00.011+03:00

Pamuş bu karede benim varlığımdan habersiz karıştırmaya dalmış...
Hiii,ne? Biri mi var orada?

Hiii eyvah...Şeyyy ben de doğru paketlemişmisiniz ona bakıyordum (yuttu mu acaba?)

Görüldüğü üzere bizim pamuş bu aralar paketlediklerimizi karıştırmakla meşgul.Dün de emeklemeye başladı.Aslında tam emeklemede denilemez ya sürünmeyle tavşanlama arası bir şey.Tavşanlama da ne demeyin.Bu pamuşun yeni stili...Ayaklarıyla kendini öne atıveriyor aynı tavşan gibi :)) Bazen de önce ellerini uzatıp ayaklarıyla kendini ittiriyor o da sürünme tarzında.Velhasıl hedefine ulaşıyor...

Cumartesi günü doktor kontrolüne gittik.Daha 3 hafta olmuştu ama haftaya gidemeyeceğimiz için bu haftadan gidelim dedik.Kontrol amaçlı kan sayımı yapılacaktı.Bunu daha önceden bildiğimiz için çok sıkıntıyla gittik.Kanını aldırmak için kan alma odasına girdik ama kimse kan almaya yanaşmıyor.Hepsi birbirine sen al sen al diye topu atıyor.Nedeni de kuzuyu ağlatmaya gönülleri elvermediği için...Önce bol bol sevdiler sonra da artık bir hemşire almaya niyetlendi.Kuzu kan alınırken başladı ağlamaya ama öyle ortalığı yıkarcasına değil içli içli...Canım benim biz ondan daha kötü olduk tabi...Bir an önce bitmesi için dua ettik,neyse ki bitti ama biz de bittik...

Doktordan çıktıktan sonra alışveriş yapıp daha önce benim görmediğim ama methini duyduğum Hafik Gölü'ne gittik.Hafik İlçesi Sivas'a çok yakın 36 km. Göl de gerçekten güzelmiş,fotoğraf mak. almayı unuttuğumuz için foto. çekemedim :(

Pamuşa artık bizim yediğimiz yemeklerin tuzsuz,baharatsız olanından yapıp yediriyorum.Geçen hafta kabak dolması yaptım ona göre.Mama kaşığıyla ezdim yoğurt ve ekmek ekleyip yedirdim.Oldukça pütürlü ve katı olmasına karşın götürdü dolmayı :)) Zaten doktor teyzesi de dişleri yok ama maşallah varmış gibi yiyor demek aferin ona dedi...Artık yeni yemekler deniycem kuzuya...Bu arada ızgara balığa da bayıldı.İnşallah yemesi hep böyle güzel olur...
Şimdilik bizden bu kadaaar,hepinizi öpüyoruz,sevgileeer...

İLK BABALAR GÜNÜ...

2008-06-15T07:18:00.004+03:00

Babacım seni çok seviyoruz,iyi ki varsın ve iyi ki benim babamsın...

Babalar Günün Kutlu Olsun.....

CEREN

yeni keşifler

2008-06-04T13:57:00.013+03:00

eveeet uzun bir aradan sonra nihayet yazabiliyorum.bu ay içinde büyük bir ihtimalle tayinimizin çıkacağı yeri öğrenicez ve inşallah ailece mutlu ve rahat olabileceğimiz bir yere gideriz.bu yüzden yavaş yavaş toplanmaya başladık.salondaki vitrin eşyalarını,dolap içlerindeki züccaciyeleri kutuladık.umarım kırılmadan yerlerine ulaşırlar.gerçi biz kutularken bir likör bardağını hallettik ama inşallah bundan sonrakilere bir şey olmaz...

buraya taşınırken 1-2 şey(!), taşıyanlar tarafından güzeeelce kırılmıştı.bir de adamlar paketlerken incecik bardakların üzerine ağır tepsiyi koymuşlar ve tabi benim caanım kristal bardaklarım tuzla buz olmuştu...

geçen sefer daha 6 aylık evliydik taşınırken ve aman eşyalara bir şey olmasın diye profesyonel kişilere bırakalım bu işi demiştik.firmanın adı ünlüydü ve güvendik.evden eve olduğu içinde bize iş kalmayacaktı nerdeeee......eşyalar şirketin kamyonuna koyulmuş(biz buraya ev işini hallatmek için önceden gelmiştik) tamam başladık beklemeye 2 gün sonra gelir dediler.biz bekle bekle yok,bu arada da telefonlarımızı açmıyor beyefendiler.biz tamam adamlar yeni eşya diye çoktan satmışlardır deyip gidenin hesabını yaparken 9 gün sonra çıkageldi bizimkiler.kamyon başka,şoför başka bize tarif edilenler değil.meğer Afyon'da bu tarafa gelecek başka kamyona yüklemişler eşyaları.2 kere taşınmış gibi olmuş eşyalar kırılanlar,kenarı sıyrılan mobilyalar.yani böyle kötü bir deneyimden sonra bu sefer biz kutulayalım dedik.elbet o kadar yolda kırılan olacak o Allah'ın emri ama ne kadar az hasarla kurtulursak o kadar iyi.yani bizim gibi taşınacaklara ''evden eve''lere dikkat diyorum hele şehirlerarası bir taşınmaysa...

pamuş'a gelince,yukarıda da görüldüğü gibi 'emeklemek de neymiş ben ayaklanıcam' diyerek ayakta durma sevdasına kapıldı.emeklemesine de ramak kaldı ama kızı oturtamıyoruz.illaki ayakta duracakmış.mama sandalyesine bile oturtacağımız zaman direniyor karnından hafifçe bastırarak oturtuyoruz keratayı...

bu arada sürekli eliyle gel gel yapıyor ve çok taklitçi.biz ne yapsak aynısını yapmaya çalışıyor...

tatlı pamuşum beniiim...

uykudan kalkmış,mahmur gözlerle bakıyor kuzu...

yazlıkları çıkarmıştık ama geri koyduk çünkü sürekli yağmur yağıyor ve soğuk hava var.evde kazak ve hırkalarlayız.(haziranın 4'ü oldu şu havaya bakın)
bu ne yaaa?...
2 haftadır cumartesi günleri yağmur yağmazsa pikniğe gidiyoruz arkadaşlarımızla.aşağıdaki resim piknikte çekildi.Ceren,Ahmet Emir ile...
geçen sene burası hamileler diyarıydı :)) arkadaşlarla hepimiz hamileydik.bu yavru da ilk nur topumuz,göz ağrımız...mayısın 25'inde 1 yaşını doldurdu(maşallah) arkadaşlarla biraraya geldiğimizde hep hamilelikten konuşurduk,deneyimlilerden bilgi alırdık şimdide tek konu çocuklar haliyle :)) iyi oldu aslında hiçbir konuya yabancı kalmamıştık,olacakları hep önceden bildik böylelikle de bilgi sahibi birer hamile olarak her şeye hazırlıklıydık... şimdi düşününce ne günlerdi diyorummm...

hepinize güzel,sağlıklı ve mutlu günler diliyorum,en yakın zamanda görüşmek üzere sevgileeer...

sonunda geldi...

2008-05-22T09:21:00.004+03:00

eveeet sonunda güneşin parladığı günleri biz de şükür ki görebildik.

dün pamuşun doktor kontrolü vardı,yarın 7 aylık oluyor kuzucuğum...ceren'in doktoru o kadar tatlı bir bayan ki...bir şey sorduğumuz zaman hemen en ince ayrıntısına kadar anlatıyor aklımızda hiç soru işareti bırakmıyor.

ceren'in boyu da,kilosu da maşallah ileride gidiyor ama hala dişimiz yok ve kabarma falan da yok üstelik,dişsiz kuzum benim :) bunun tabi ki gelişimsel bir sorun olmadığını biz de biliyorduk ve doktorumuz da bunu tekrar etti,ceren 4 aylık döndüğü ve 5,5 aylıktan itibaren desteksiz oturduğu için(oturmayı çok istiyordu yattığı yerden kalkmaya çalıştığı için buna hazır olduğunu anladık ve oturtmaya mecbur kaldık) gelişiminin çok iyi olduğunu söyledi.

yazın buradan ayrılırken geride bırakıp üzüleceğimiz insanlardan biri de doktorumuz olacak.gittiğimiz yerde bu kadar anlayışlı,bilgili ve herşeyi tek tek anlatan bir dr. bulabilecekmiyiz acaba :( inşallah buluruz...

doktordan çıktıktan sonra çarşıyı turladık ama ne turlamak...girmediğim dükkan kalmamıştır herhalde babişle kuzuyu oradan oraya sürükledim :) arabaya bindiğimizde ayaklarımı hissetmiyordum.baharın gelişiyle bana bir haller oldu alışveriş delisine mi döndüm nedir :) ...

bu arada geçen ay ek gıdaya başlamıştık ve son 2 hafta tam anlamıyla öğünlerini yedirmeye başlamıştım kuzuya.hem tatilde olduğumuz hem de alışma süresi olduğu için ilk 2 hafta genelde anne sütüyle geçti.aralarda az az yoğurt,meyve ve çorba yedirmiştim.şimdi herşeyden vermeye çalışıyorum. mevsimin bahar oluşu , sebze ve meyvenin çeşitlenmesi işimize geldi.her şeyin tadını alsın istiyorum,yemesi de inşallah hep iyi gider.

oyun pisisi :) ...

herşey ağzımızda...

keyfi yerinde oldu mu,özellikle uykusunu aldığı zamanlar güzel güzel oynuyor yavru pisicik...

ama diğer zamanlarda odadan çıktığımda basıyor yaygarayı.bir yapmam gereken işe koşuyorum bir pamuşa koşuyorum,gittiğim yerden ona sesleniyorum idare etmeye çalışıyorum yani...

hele altı açılacağı zaman mutlaka dışarı çıkmam gerekiyor tabi.eğer uykusu gelmişse,bazen de sevgili komşularımızdan dolayı veya bu sıcak havalarda hala kaloriferin yanması sebebiyle(sadece banyoyu kapatmadık ama hala ev sıcak) huzursuzsa bırakamıyorum hemen söyleniyor.evet resmen söyleniyor daha ne dediği belli değil ama pek iyi şeyler söylemediği kesin :))

evet sonunda buralara da bahar geldi dedik,hatta neredeyse yaz geldi...

pamuş da artık yaz kreasyonunu raflardan indirdi :))

o bembeyaz ,tombik kol ve bacaklar piyasaya çıktı sonunda.ısırmamak için kendimi zor tutuyorum ama ara ara sevmekten kızarttığım olmuyor değil...

görüşmek üzere,sevgileeer...

kim demiş saçım yok diye :))

2008-05-12T14:43:00.001+03:00

pamuşum büyüyor,yeni şeyler öğreniyor ve buarada bizi taklit etmeye başladı :)

dün akşam yanındaki yastığa başımı koydum.bir süre pamuş bana bakıp bakıp güldü sonra başını omzuna dayamaya çalıştı.bizde babişiyle ne yapıyor bu kız diyoruz sonra yavaşça yana devrildi ve benim gibi yan yatmaya başladı(ama tamamen aynı şekilde yattı) ve öyle kalıp bana bakıp yine sürekli gülmeye devam etti,biz olayı farkedince tabi tutamadık kendimizi gülerek pamuşu bir güzel sıkıştırdık...bu arada Pamuşun anneler günü hediyesi midir bilinmez dün defalarca 'anne' dedi :) o kadar güzel söylüyor ki.......

evet bu kızın saçları uzuyor,toka bile takmaya başladık :))

yerim senin o gülüşlerini...

ceren bir de şu molfix ve Erol Evginli turkcell reklamına bayılıyor.arkası dönük veya başka bir şeyle ilgileniyor bile olsa hemen tv'ye dönüp çırpınmaya başlıyor,sonuna kadar gözünü kırpmadan izliyor ha bir de sabahları 8:50'de trt'de başlayan Elma Kurdu favorimiz onu da hiç kaçırmıyoruz .pür dikkat gözler kuklalarda ve kendi çıkardığı sevinç çığlıkları eşliğinde izleniyor...

aman da benim kuzum büyümüş de kendini ilgilendiren şeylere bakarmış :))

çi(r)kin oldum işte...:)

biraz ayıp olmuyor mu? :))

mamalarımızla aramız iyi çok şükür aman maşallah diyeyim de.tek sorunumuz yine dışarı çıkamamak :( o kadar gezdik tozduk çocuğu da alıştırdık ama bir geldik ki burası yine kış!
yağmur,rüzgar,soğuk hava...yine hapsolduk.

ama kuzuşumla yine de mutluyuz biz...
herkese sevgileeer,öpücükleeer...